បុព្វេនិវាសញ្ញណកថា

ឈាន ៤ យ៉ាងដូចពណ៌នាមកនេះ របស់បុគ្គលពួកខ្លះ ដែលចិត្តមាន អារម្មណ៍តែមួយជាប្រយោជន៍ របស់បុគ្គលពួកខ្លះជាបាទនៃវិបស្សនា របស់ បុគ្គលពួកខ្លះជាបាទនៃអភិញ្ញា របស់បុគ្គលពួកខ្លះជាបាទនៃនិរោធ របស់ពួក បុគ្គលខ្លះ មានការឈានចុះកាន់ភពជាប្រយោជន៍ ។ បណ្តាបុគ្គល ៥ ពួកនោះ ឈាន ៤ របស់ព្រះខីណាស្រពទាំងឡាយ ជាចិត្តមានអារម្មណ៍តែមួយជាប្រយោជន៍ ។ ពិតហើយ ព្រះខីណាស្រពទាំងនោះ តាំងចិត្តទុកយ៉ាងនេះថា អញចូលឈានហើយ មានឯកគ្គតាចិត្ត នឹង នៅជាសុខអស់ថ្ងៃ ដូច្នេះ ហើយបរិកម្មក្នុងកសិណ ឲ្យសមាបត្តិទាំង ៨ កើតឡើង ។ ឈានទាំងឡាយរបស់ព្រះសេក្ខៈ និងបុថុជ្ជនទាំងឡាយ ដែលចេញ អំពីសមាបត្តិហើយ តាំងចិត្តទុកថា អញមានចិត្តតាំងមាំហើយ នឹងឃើញ ច្បាស់ ហើយកើតឡើង រាប់ថា ជាបាទនៃវិបស្សនា ។ ចំណែកបុគ្គលទាំងឡាយណា ឲ្យសមាបត្តិទាំង ៨ កើតឡើងហើយ ទើបចូលឈានដែលមានអភិញ្ញាជាបាទ ហើយចេញអំពីសមាបត្តិ ប្រាថ្នា អភិញ្ញា មានន័យដូចដែលព្រះដ៏មានព្រះភាគត្រាស់ទុកថា ជាមនុស្សម្នាក់ធ្វើឲ្យ ទៅជាច្រើននាក់ក៏បាន ដូច្នេះ ទើបឲ្យកើតឡើង ឈានទាំងឡាយរបស់ បុគ្គលទាំងនោះ រមែងជាបាទនៃអភិញ្ញា ។ ចំណែកបុគ្គលទាំងឡាយណា ឲ្យសមាបត្តិទាំង ៨ កើតឡើង ទើប ចូលនិរោធសមាបត្តិ ហើយតាំងចិត្តទុកថា អញនឹងជាបុគ្គលមិនមានចិត្ត សម្រេចនិរោធនិព្វាន នៅជាសុខក្នុងទិដ្ឋធម៌ អស់ ៧ ថ្ងៃ ហើយឲ្យកើតឡើង ឈានទាំងឡាយរបស់បុគ្គលទាំងនោះ រមែងជាបាទនៃនិរោធ ។ ចំណែកបុគ្គលទាំងឡាយណា ឲ្យសមាបត្តិទាំង ៨ កើតឡើង ហើយ តាំងចិត្តទុកថា អាត្មាអញជាបុគ្គលមានឈានមិនសាបសូន្យ នឹងកើតឡើង ក្នុងព្រហ្មលោក ហើយឲ្យឈានកើតឡើង ឈានទាំងឡាយរបស់បុគ្គលទាំងនោះ មានការឈានចុះកាន់ភពជាប្រយោជន៍ ។