អហេតុកសញ្ញប្បាទនិរោធកថា

បរិព្វាជក កាលនឹងទូលសូមថា បពិត្រព្រះដមានព្រះភាគ ខឥុំព្រះអង្គ មិនដឹង ព្រះអង្គទ្រងខ្ញុំដឹង មេត្តាត្រាសខ្ញ្រុំបខ្ញុំដល់ខ្ញុំខឥុំព្រះអង្គចុះ ទើបលេ ក្យនេះថា បពិត្រព្រះអង្គដចម្រើន អភិស្ទានិរោធនោះ តើដូចម្តេច ។ [ ៨១-៨៧ ] កាលព្រះដមានព្រះភាគទ្រងខ្ញុំសម្តែង ទើបត្រាសខ្ញុំថា តត្រ បេដ្ឋបទ ជាដើម ។ ក្នុងបទទាំងនោះ បទថា តត្រ សេចក្តីឋា ក្នុងសមណហ្ម្រណ៏ទាំងនោះ ។ បទថា អាទិតោ វ តេសំ អបរទ្ធំ សេចក្តីឋា ការឃើញរបស់ខ្ញុំសមណព្រាហ្មណ៏ទាំងនោះ ខុសតាំងអំពីដើមនេះឯង ។ លោកសម្តែងថា ខុសភ្លាំង ភ្លាត់ខ្ញុំត្រងខ្ញុំទីកណ្តាលផ្ទះនោះឯង ។ ហេតុក្តី បច្ច័យក្តី ក្នុងបទនេះថា សហេតុ សប្បច្ចយា ជាឈ្មោះរបស់ខ្ញុំហេតុការណ៏នោះឯង សេចក្តីឋា មានការណ៏ ។ កាលទ្រងខ្ញុំសម្តែងការណ៏នោះ ទើបត្រាសខ្ញុំថា សិក្ខា ឯកា ។ ក្នុងបទទាំងនោះ បទថា សិក្ខា ឯកា សញ្ញា ឧប្បជ្ជតិ សេចក្តីឋា ស្ទាខ្លះ រមែងកើតឡើង ព្រោះសិក្សា ។ បទថា កា ច សិក្ខាតិ ភគវា អវោច សេចក្តីឋា សិកា នោះយាងណា ព្រោះដូច្នោះ ទើបព្រះដមានព្រះភាគត្រាសខ្ញុំដោយអំណាចការសួរ ព្រោះមានព្រះបំណងនឹងសោកានោះពិស្តារ ។ ម្យ៉ាងទេឲ្យត ព្រោះសិកាមាន ៣ ប្រការ គឺអធិសីលសិកា អធិចិត្តសិកា អធិប្ទាសិកា ព្រោះដូច្នោះ ព្រះដមានព្រះភាគ កាលទ្រងខ្ញុំសម្តែង សិកាទាំងនោះ ទើបទ្រងខ្ញុំផ្តើមតន្តិឍម ចាបខ្ញុំផ្តើមតាំងពីការកើតឡើងរបស់ខ្ញុំ ព្រះអង្គ ដើមីទ្រងខ្ញុំសម្តែងនិរោធកើតឡើង ដោយមានហេត្រុេះស្ទា ទើប ត្រាសខ្ញុំថា ម្នាលេដ្ញទ ព្រះតថាគត ជាអរហន្តសម្មាសម្បុទ្ឍកើតឡើងក្នុង លោកនេះជាដើម ។