ឥទ្ធិបាដិហារ្យកថាជាដើម

បំផុត ្ថឍមរបស់ខ្ញុំមនុស្សបានដល់ខ្ញុំ កុសល ១០ ។ បទថា ភយ្យោសោ មត្តាយ អធិបាយថា នឹងជ្រះថ្លាយាងក្រៃលែងបំផុត ដែលនឹងប្រមាណ៉ន ដូចដួងប្រទីបដរុងរេឧង សូមីជាងប្រក្រតី ព្រោះអាស្រ័យប្រេង ។ បទថា ន ខោ អហំ មានអធិបាយថា ព្រះមានព្រះភាគទ្រងខ្ញុំប្ទត្ត សិកាបទក្នុងរេឧងរាជគហសេដ្ឋី ព្រោះដូច្នោះ ទើបត្រាសខ្ញុំក្យជាដើមថា តថាគតមិនសម្តែងធមយាងនេះ ។ បទថា នធំសេមិ អធិបាយថា គហបតីបុត្រពោលឋា ខឥុំមិនទម្លាយគោណធមវិនាសទៅ គឺដោលខ្ញុំការទម្លាយ សីល ហើយថយចុះពីថាន់ខ្បសខ្ញុំ តាំងនៅក្នុងថាន់ទាប ដោយលំដាប់ខ្ញុំទេ ដោយពិត ខឥ្រុំថ្នាសេចក្តីចម្រើនរបស់ខ្ញុំព្រះពុទ្ធសាសនា ទើបលេដូច្នោះ ។ បទថា តតិយម្បិ ខោ អធិបាយថា មិនមានអ្នកអាចនឹងលេហាមព្រះ តម្រាស់ខ្ញុំរបស់ខ្ញុំព្រះពុទ្ធដល់ខ្ញុំ ៣ ដង តែកេវដ្ត់ក្រាបទូលដល់ខ្ញុំ ៣ ដង ដោយគិត ថា អាត្មាអញស្និទ្ធស្នាលនឹងព្រះដមានព្រះភាគ ជាអ្នកមានមេត្ត្រាថ្នា ចំេះប្រយោជន៏ ដូច្នេះ ។ ឥទ្ធិប្បាដិហារ្យកថាជាដើម គ្រានោះ ព្រះដមានព្រះភាគទ្រងខ្ញុំព្រះចិន្តាឋា ៀសកនេះ កាលតថាគតហាម កនៅតែសូមរេឧយ… ណ្ហើយចុះ តថាគតនឹងសម្តែងទោស ក្នុងការសម្តែង៉ដិហារ្យដល់ខ្ញុំៀសកនេះ ទើបត្រាសខ្ញុំក្យជាដើមឋា ៉ដិហារ្យ ៣ យាងនេះ ។ ក្នុងបទទាំងនោះ បទថា អមាហំ ភិក្ខុំ កាតខ្ញុំបទជា អមុំ អហំ ភិក្ខុំ ។ បទថា គន្ធារិ អធិបាយថា វិជ្ជានេះ សីឈ្មោះគន្ធារ់ ជាអ្នកឍ្វើ ្ថជាវិជ្ជាដែលកើតឡើងក្នុងដែនគន្ធារ់ ។ មានរេឧងតំណាលមកថា ក្នុងដែនគន្ធារ់នោះ ពួកសីអាស្រ័យនៅច្រើន បណ្តាសីទាំងនោះ សី ម្នាកខ្ញុំឍ្វើវិជ្ជានេះឡើង ។ បទថា អដ្តិយាមិ អធិបាយថា តថាគតនៅដោយ ការនេឧយណាយ គឺហាកខ្ញុំបីដូចជាត្រូ