ឧបមាអំពីស្ទឹងអចិរវតី

ត្រឹមតែនិត ។ ក្នុងបទថា កឹបន ន កិរ គប្បី ឃើញសេចក្តីយាងនេះថា ក្នុងទីនេះ គួរនិយាយគ្នារេឧងអ្វីបានឱឋា ហ្ម្រណ៏អ្នក៉នត្រៃវេទ មិនដែល ៉នឃើញព្រហ្មផ្ទាលខ្ញុំនឹងភ្នែកជាសាក្សីឡើយ ។ ឧបមាអំពីស្ទឹងអចិរវតី បទថា សមតិត្តិកាបានដល់ខ្ញុំ ពេញច្រាំង ។ បទថា កាកបេយ្យា អធិបាយថា ក្គែកឈរនៅលើច្រាំងណាមួយ កអាចផឹក៉ន ។ បទថា បរំ តរិតុកាមោ គ្រឺឋ្នានឹងឆ្លងស្ទឹងទៅត្រើយមាង ។ បទថា អវ្ញេយ្យ គឺហៅ ។ បទថា ឯហិ បរាបរំ អធិបាយថា បុរសនោះស្រែកហៅថា ម្នាលត្រើយនាយ អ្នកចូរមកត្រើយអាយ កាលបើដូច្នោះ អ្នកនឹងនាំខឥុំឆ្លងទៅ ៉នដោយរហ័ស ខឥុំមានកិច្ចដែលនឹងត្រូវធ្វើឆាបខ្ញុំ។ ក្នុងបទថា យេ ធម្មា ព្រាហ្មណករកា នេះ គប្បីជ្រាបថា ធមដែលធ្វើជោហ្ម្រណ៏បានដល់ខ្ញុំ សីល ៥ សីល ១០ កុសលកម្មបឋ ១០ ។ ធមដែលផ្ទុយអំពីនោះ មិនមែន ធមដែលធ្វើជោហ្ម្រណ៏ឡើយ ។ បទថា ឥន្ទមវ្ញយាម កាតខ្ញុំបទជា ឥន្ទំ អវ្ហយាម ប្រែថា ខឥុំហៅរកព្រះឥន្ទ្រ ។ ព្រះមានព្រះភាគ លុះទ្រងខ្ញុំសម្តែងដល់ខ្ញុំក្យស្រែកហៅ របស់ខ្ញុំហ្ម្រណ៏មិនមានប្រយោជន៍ ដែលទ្រងខ្ញុំរុងរេឧងដូចព្រះអាទិត្យក្នុងផ្ទៃ មហាសមុទ្រ ទ្រងខ្ញុំចោមរោមដោយភិក្ខុ ៥០០ រូប ប្រឋាបខ្ញុំគងខ្ញុំលើឆ្នេរស្ទឹង អចិរវតី កាលទ្រងខ្ញុំនាំស្ទឹងដទៃ… មកប្រៀបឍេឲ្យបទេឲ្យត ទើបត្រាសខ្ញុំថា សេយ្យ- ថាបិ ជាដើម ។ បទថា កាមគុណា អធិបាយថា ឈ្មោះថា កាម ព្រោះ អត្ថថា គប្បីត្រេកអរ ។ ឈ្មោះថា គុណ ព្រោះអត្ថថា ចង ។ គុណ សព្ទប្រព្រឹត្តទៅក្នុងអត្ថ ៤ យាង គឺជានខ្ញុំ លំដាប់ខ្ញុំ អានិសង្ស និងចំណង ។ ប្រព្រឹត្តទៅក្នុងអត្ថថា ជាន់ ដូចក្នុងប្រយោគជាដើមថា អនុជានាមិ ភិក្ខវេ តិចីវរំ ទ្វិគុណំ សង្ឃាដឹ ឯកច្