ពោលអំពីមហាបុរិសលក្ខណៈ ៣២ ប្រការ

ក្បាលទី 10 · ទំព័រ 397

ក្រដ ្ថមិន្រកដ ទ្រងខ្ញុំអាក្រាតព្រះកាយទៅ ្ថតាកខ្ញុំតែងព្រះកាយ ទ្រងខ្ញុំទៅ ដោយភាពជាកុមារ ្ថជាមនុស្សចាសខ្ញុំ សូមីខាងក្រោយក៉នជាដូច្ន្ថោះ ថា ជាទារកដដែលទេឲ្យត ។ ប្ញានេះ តាំងឡើងខាងក្រោមលោហ្រសាទ ព្រះចូឡាភយត្ថេរ អ្នកទ្រទ្រង់ខ្ញុំព្រះត្រៃបិដកបានដោះស្រាយហើយ ។ មានរេឧងតំណាលមកថា ក្នុងរេឧងនេះ ព្រះឋេរ់៉នលេដលខ្ញុំសេចក្តី នោះច្រើន ដោយអំណាចការលេដលខ្ញុំជោគល្គ ជោគអាក្រក់ខ្ញុំ កម្មចាសខ្ញុំ និង ការមិនប្រកាន់ខ្ញុំខ្លួន ព្រោះភាពជាឍំហើយក្នុងទីបំផុតបានព្យាករណ៏យាងនេះ ថា ព្រះមហាបុរសយាងទៅលើផែនដី តែន្រកដដលខ្ញុំមហាជន ហាកខ្ញុំដូចជា យាងទៅតាមអាកាស ព្រះអង្គយាងទៅ តែដូចមិន្រកដដលខ្ញុំមហាជន ទ្រងខ្ញុំយាងទៅដោយអាក្រាតព្រះកាយត្រ ែកដដលខ្ញុំមហាជនដូចតាកខ្ញុំតែងព្រះកាយ ស្តេចទៅដោយភាពជាកុមារ ត្រែកដដលខ្ញុំមហាជន ដូចមានព្រះជន្ម ១៦ ព្រះវស្សា តែខាងក្រោយ៉នជាទារកដូចដើម មិនជាកំលោះនោះទេ ដូច្នេះ ។ មួយទេឲ្យត បរិស័ទរបស់ខ្ញុំព្រះឋេរ់នោះបាននាំគ្នាពេញចិត្តថា ព្រះ ឋេរ់ដោះស្រាយប្ញាល្គដូចព្រះពុទ្ធ ។ លោកន្តរិកវារ់ មានន័យដូចដែល ៉នលេហើយ ។ ធម្មតា លោកលេហើយតាំងពីដើម ។ គប្បីជ្រាបថា ធម្មតាទាំងអស់ខ្ញុំនេះ រមែងមានចំេះព្រះឍើសត្វគ្របខ្ញុំព្រះអង្គ ។ ពោលអំពីមហាលក្ខណៈ ៣២ ប្រការ បទថា អទ្ទសា ខោ សេចក្តីឋា ព្រះរាជាពន្ធុម់៉នទតឃើញ ព្រះកុមារ ដែលស្នំផ្ទោំលើគ្រឿងទ្រពីរជានខ្ញុំនាំមកគាល់ខ្ញុំ ។ បទថា មហាបុរិសស្ស សេចក្តីឋា នៃបុរសអ្នកឍំក្រៃលែងដោយអំណាច ជាតិ គោត្រ ត្រកូល