ព្រហ្មយាចនកថា

គប្បីជ្រាបក្នុងភាណវារទី ៣ ដូច្នេះ បទថា យន្នូនាហំ ធម្មំ ទេសេយ្យំ សេចក្តីឋា ឍ្វើដូចម្តេចហ្ន តថាគតនឹងសម្តែងធម ។ សួរថា វិតក្បនេះកើតឡើងហើយកាលណា ឆ្លើយថា កើតឡើងក្នុងស៉្តហ៏ទី ៨ របស់ខ្ញុំព្រះពុទ្ធ ។ ៉នឱឋា ព្រះមានព្រះភាគព្រះនាមឋាវិបស្សីនោះបានជាព្រះពុទ្ធហើយ គងខ្ញុំត្រងខ្ញុំឍើបល្ល័ង្បអសខ្ញុំ ១ ស៉្តហ៏ ប្រឋាបខ្ញុំឈរសម្លឹងមើលឍើបល្ល័ង្ប អសខ្ញុំ ១ ស៉្តហ៏ ទ្រងខ្ញុំច្រង្បមក្នុងផ្ទះកែវអសខ្ញុំ ១ ស៉្តហ៏ ប្រឋាបខ្ញុំគងខ្ញុំពិចារណាព្រះឍមក្នុងផ្ទះកែវអសខ្ញុំ ១ ស៉្តហ៏ ប្រឋាបខ្ញុំគងខ្ញុំក្នុងអជ៉លនិគ្រោធ ១ ស៉្តហ៍ ប្រឋាបខ្ញុំគងខ្ញុំត្រងខ្ញុំគលខ្ញុំមុច្ចលិន្ទ ១ ស៉្តហ៍ ប្រថាប់គង់នៅរាជាយតនៈ ១ សប្តាហ៍ ស្តេចក្រោកចាករាជាយតនៈនោះ លុះព្រះអង្គយាងមកក្នុង ស៉្តហ៏ទី ៨ ប្រឋាបខ្ញុំគងខ្ញុំត្រងខ្ញុំអជ៉លនិគ្រោធទេឲ្យត វិតក្បនេះ និងវិតក្បក្រៅ អំពីនេះ ដែលព្រះពុទ្ធប្រព្រឹត្ត និងប្រព្រឹត្តមកយាងស្មើ កើតឡើងហើយ ដល់ខ្ញុំព្រះពុទ្ធទាំងពួង ។ ក្នុងបទទាំងឡាយនោះ បទថា អធិគតោ គឺចាកខ្ញុំធ្លុះហើយ ។ បទថា ធម្មោបានដល់ខ្ញុំ ធម គឺអរិយសច្ច ៤ ។ បទថា គម្ភីរោ នេះ ជាឈ្មោះនៃការ បដិសេធភាពជារបស់ខ្ញុំរាកខ្ញុំ ។ បទថា ទុទ្ទសោ សេចក្តីឋា ជាធមដែល ឃើញ៉នដោយក្រ ជាធមដែលបុគ្គលឃើញដោយលំបាក គឺមិនអាចឃើញ ដោយងាយ ព្រោះជាធមជ្រាលជ្រៅ ។ ព្រោះជាឍម ដែលឃើញ៉នលំបាក ទើបជាឍមដែលត្រាសខ្ញុំដឹងតាមលំបាក ដែលបុគ្គលគប្បីត្រាសខ្ញុំដឹងដោយលំបាក គឺមិនអាចត្រាសខ្ញុំដឹង៉នដោយងាយ ។ បទថា សន្តោ គឺរលត់ខ្ញុំតសេសសល់ខ្ញុំ