និទានកថា

មហាបរិនិព្វានសូត្រ មានពាក្យផ្តើមថា ឯវម្មេ សុតំ ដូច្នេះ ។ ពណនាសេចក្តីតាមលំដាប់ខ្ញុំបទក្នុងមហាបរិនិព្វានសូត្រនោះដូច្នេះ បទថា គិជ្ឈកូដេ សេចក្តីឋា លើភ្នំឈ្មោះថា គិជ្ឈកូដ ព្រោះមានហ្វូង សត្វត្មាតនៅលើ កំពូល ្ថមានកំពូលស្រដេឲ្យងសត្វត្មាត ។ បទថា អភិយាតុកាមោ ៉នដល់ខ្ញុំ ស្តេចមានព្រះបំណងនឹងចេញទ័ពដណ្តើមដែនវជ្ជី ។ បទថា វជ្ជីបានដល់ខ្ញុំ ពួកស្តេចវជ្ជី ។ បទថា ឯវំមហិទ្ធិកេ បានដល់ខ្ញុំ ប្រកបដោយរាជទ្ឍិដធំ យាងនេះ ។ ព្រះទអជាតសត្តុ ត្រាសខ្ញុំដល់ខ្ញុំភាវ់ដែលស្តេចវជ្ជីទាំងនោះ សាមគ្គីគ្នា ដោយព្រះតម្រាស់ខ្ញុំនេះ ។ បទថា ឯវំមហានុភាវេ ៉នដល់ខ្ញុំ ប្រកបដោយ អានុភាពច្រើនយាងនេះ ។ ព្រះទអជាតសត្តុ ត្រាសខ្ញុំដល់ខ្ញុំភាវ់ដែល ស្តេចវជ្ជីទាំងនោះ ទ្រងខ្ញុំសិក្សាហត្ថិសិល់ជាដើម ដែលលោកសំដៅយក លេឋា ព្រះអានន្ទដមានអាយុ ៌ ក៉នឃើញពួកលិច្ឆវិកុមារច្រើននាក់ខ្ញុំ កំពុងធ្វើគ្រឿងក្រោះក្នុងផ្ទះ ជាទីរេឲ្យននូវសិល់ កំពុង៉ញខ្ញុំសរតាមរន្ឍចន្លោង ដតូច អំពីចម្កាយោចេញទៅត… គ្នា មិនដោចខ្ញុំឡើយ ។ បទថា ឧច្ឆេជ្ជាមិ គឺ នឹងកាតខ្ញុំផ្តាច់ខ្ញុំ ។ បទថា វិនាសេស្សាមិ គឺនឹងឍ្វើដោលខ្ញុំសេចក្តីមិន្រកដ ។ ក្នុងក្យឋា អនយព្យសនំ នេះ សេចក្តីចម្រើនមិនមាន ហេតុនោះ ទើប ឈ្មោះថា អនយ ។ ក្យថា អនយ នេះជាឈ្មោះរបស់ខ្ញុំសេចក្តីមិនចម្រើន ។ សេចក្តីមិនចម្រើននោះ រមែងកម្ចាត់ខ្ញុំចោលនូវប្រយោជន៍ និងសេចក្តីសុខ ហេតុនោះ ទើបឈ្មោះថា ព្យសន ។ ក្យឋា ព្យសន នេះ ជាឈ្មោះនៃ សេចក្តីវិនាស មានវិនាសញាតិជាដើម ។ បទថា អាបទេស្សាមិ ប្រែថា នឹងដោលខ្ញុំ ។ ៉នឱឋា ព្រះទអជាតសត្តុនោះ ត្រាសខ្ញុំចំេះការប្រយុទ្ធយាងនេះ ក្ន