អធិប្បាយ មហាបទេស ៤

បទថា យថយិទំ ព្រហ្មចរិយំ សេចក្តីឋា គឺសាសនព្រហ្មចរិយ់ ដែល ស្រេង្ពាះដោយសិកា ៣ ។ បទថា អទ្ធនីយំ គឺតាំងនៅយូរ ។ បទថា ចិរដ្ឋិតិកំ ៉នដល់ខ្ញុំ តាំងនៅយូរដោយអំណាចកើតយូរ ។ បទថា ចត្តារោ សតិប្បដ្ឋានា ជាដើមទាំងអស់ខ្ញុំ លោកលេទាំងជាលោកិយ និងលោកុត្តរ ។ ចំណែកវិនិច្ឆ័យក្នុងឍើបកិយធមទាំងនេះ លោកលេក្នុងបដិបទាញាណទស្សនវិសុទ្ធិនិទ្ទេស ក្នុងវិសុទ្ឍមគ្គដោយប្រការទាំងពួង ។ ក្យដសេសក្នុង ទីនេះ មានអត្ថងាយយល់ខ្ញុំហើយ ។ តតិយភាណវារកថា ចប់ អធិប្បាយ មហាបទេស ៤ បទថា នាគាវលោកិតំ សេចក្តីឋា ឆ្គឹងរបស់ខ្ញុំមហាជន ចុងទលខ្ញុំចុងតាំងនៅដូចអដ្ញិរបស់ខ្ញុំព្រះបច្ចេកពុទ្ធ ដែលជាបខ្ញុំគ្នាដូចកដំរី យាង ណា អដ្ញិរបស់ខ្ញុំព្រះសម្បុទ្ឍមិនដូច្នោះឡើយ ព្រោះថា អដ្ញិរបស់ខ្ញុំព្រះពុទ្ធជាបខ្ញុំគ្នា តែមួយដូចជាដុំមាស ព្រោះដូច្នោះ ទើបក្នុងវេលាក្រឡេកមកក្រោយ មិនអាច ងាកព្រះសូរង៉ន ។ ស្តេចដំរីបំណងនឹងក្រឡេកមើលខាងក្រោយ ត្រូវងាក ទៅទាំងខ្លួនយាងណា ព្រះមានព្រះភាគ កទ្រងខ្ញុំងាកព្រះវរកាយទៅដូច្នោះ ។ តែពេលព្រះមានព្រះភាគ ប្រឋាបខ្ញុំឈរត្រងខ្ញុំទ្វារព្រះនគរ កទ្រងខ្ញុំព្រះចិន្តាថា នឹង ទស្សនាក្រុងវេសាលី ផែនមហាប្រឹថពីនេះ ដូចនឹងក្រាបទូលថា បពិត្រព្រះមាន ព្រះភាគ ព្រះអង្គទ្រងខ្ញុំបំពេញ៉រមីមកច្រើនសែនកោដិកប ទ្រងខ្ញុំមិនចាំ ៉ចខ្ញុំធ្វើ គឺងាកព្រះសុរងក្រឡេកមើល ទើបវិលដូចកងខ្ញុំដី ធ្វើព្រះមានព្រះភាគ ោបែរព្រះភក្ត្រឆ្ពោះទៅកាន់ខ្ញុំក្រុងវេសាលី ។ លោកសំដៅយកសេចក្តីនោះ ទើប លេឋា នាគាវលោកិតំ នេះ ។ សួរថា ការទស្សនាក្រុងវេសាលី មិនមែន ជាបច្ឆិមទស្សន់តែម្យ៉ាងទេ ការទស្សនាក្នុងក្រុងសាវត្ថី ក្រុងរាជគ