ពោលអំពីដើមរាំងទាំងគូ

ចតុត្ថភាណវារ ចប់ ពោលអំពីដើមរាំងទាំងគូ ក្នុងបទថា មហតា ភិក្ខុសង្ឃេន សទ្ធឹ នេះ ចំនួនរបស់ខ្ញុំភិក្ខុ ទាំងឡាយកំណត់ខ្ញុំពិតមិន៉ន ។ ពេល៉នជ្រាបថា ចាបខ្ញុំផ្តើមតាំងពីព្រះអង្គ ទ្រងខ្ញុំគ្របសង្បតខ្ញុំវេទនានៅឯវេឡុវគ្រាម មិនយូរឡើយ ព្រះមានព្រះភាគកនឹង បរិនិព្វាន បណ្តាភិក្ខុដែលមកពីទីនោះ… មិនមាន សូមីតែភិកុមួយរូប ដែល ឈ្មោះថា ចេឲ្យសទៅ ព្រោះដូច្នោះ ទើបភិកុសងមានចំនួនរាបខ្ញុំមិន៉ន ។ បទថា ឧបវត្តនំ មល្លានំ សាលវនំ សេចក្តីឋា ព្រះមានព្រះភាគ ទ្រងខ្ញុំយាងចាក ត្រើយមាងនៃស្ទឹងហិរ្ទវតី ឆ្ពោះកានខ្ញុំសាលវនោទ្យាន ដូចចេញអំពីត្រើយ ស្ទឹងកលម្បនទី ទៅកាន់ខ្ញុំថូរាមតាមផ្លូវទ្វារវត្តរបស់ខ្ញុំព្រះរាជមាតា ។ សាលវ័ន នោះ នៅក្នុងក្រុងកុសិនារា ដូចថូរាមរបស់ខ្ញុំក្រុងអនុរាធបុរី ។ ផ្លូវចូលព្រះនគរ តាមទ្វារទិសទក្សិណពីថូរាម បែរមុខទៅទិសខាងកើត ឆេឲ្យងទៅទិសៀត្តរ យាងណា សាលវ័នអំពីព្រះរាជៀទ្យាន បែរមុខទៅទិសខាងកើត ឆេឲ្យងទៅ ទិសខាងជើង កយាងនោះ ដូច្នោះ ទើបសាលវ័ននោះ លោកហៅថា ឧបវត្តន គឺផ្លូវកោង ។ បទថា អន្តរេ យមកសាលានំ ឧត្តរសីសកំ សេចក្តីឋាបានឱ