បច្ឆិមពុទ្ធវចន

ព្រះភាគនោះឯង ។ ក្យរបសខ្ញុំព្រះសង្គីតិកាចារ្យថា ក្នុងបណ្តាសាវ័កទាំងនោះ អង្គណាបព្វជ្ជា កាលព្រះមានព្រះភាគទ្រងខ្ញុំនៅមានព្រះជន្ម ខាងក្រោយ ៉នៀបសមទា រេឲ្យនកម្មដ្ញានសម្រេចអរហត្តក្តី ៉នៀបសមទាកាលព្រះមាន ព្រះភាគទ្រងខ្ញុំនៅមានព្រះជន្ម ខាងក្រោយរេឲ្យនកម្មដ្ញានសម្រេចអរហត្តក្តី រេឲ្យនកម្ម ដ្ញានកាលព្រះមានព្រះភាគ ទ្រងខ្ញុំនៅមានព្រះជន្ម ខាងក្រោយសម្រេច អរហត្តក្តី គ្របខ្ញុំអង្គនោះ កឈ្មោះថា បច្ឆិមសកីសាវ័ក ។ ចំណែកសុភទ្ទនេះ បព្វជ្ជាៀបសមទា រេឲ្យនកម្មដ្ញាន សម្រេចអរហត្ត កាលព្រះមានព្រះភាគទ្រងខ្ញុំ នៅមានព្រះជន្ម ។ បញ្ចមភាណវារកថា ចប់ បច្ឆិមពុទ្ធវចន ឥឡូវនេះ ដើមីសម្តែងការប្រទានឿវាទដល់ខ្ញុំភិកុសង ដែល ទ្រងខ្ញុំផ្តើម ទើបលេក្យថា អថ ខោ ភគវា ជាដើម ។ បណ្តាបទទាំងនោះ បទថា ទេសិតោ បញ្ញត្តោ សេចក្តីឋា ទាំងធម កទ្រងខ្ញុំសម្តែងហើយ ប្ទត្ត ហើយ ទាំងវិន័យកទ្រងខ្ញុំសម្តែងប្ទត្តហើយ អធិបាយថា ឈ្មោះថា ទ្រងខ្ញុំ ប្ទត្តបានដល់ខ្ញុំ តែងតាំងហើយ ។ បទថា សោ វោ មមច្ចយេនបានដល់ខ្ញុំ ធម និងវិន័យនោះ នឹងជាសាស្តារបសខ្ញុំអ្នកទាំងឡាយ អំណឹះតអំពីតថាគត ទៅ ។ ពិតហើយ តថាគតនៅមានព្រះជន្មនេះឯង សម្តែងៀភតោវិភង្គវិន័យ ព្រមទាំងខន្ឍក់ បរិវារដល់ខ្ញុំអ្នកទាំងឡាយ ក្នុងវត្ថុដែលចាតខ្ញុំទុកដោយអំណាច កងអាបត្តិទាំង ៧ ថា នេះអាបត្តិស្រាល នេះអាបត្តិឍ្កនខ្ញុំ នេះសតេកិច្ឆាបត្តិ នេះអតេកិច្ឆាបត្តិ នេះអាបត្តិដែលជាលោកវជ្ជ់ នេះជាបណ្ណត្តិវជ្ជ់ នេះអាបត្តិច េញ៉នក្នុងសម្នាកខ្ញុំបុគ្គល នេះអាបត្តិចេញ៉នក្នុងសម្នាកខ្ញុំគណ់ នេះអាបត្តិច េញ៉នក្នុងសម្នាកខ្ញុំសង ។ វិនយបិដកទាំងអស់ខ្ញុំនោះ កាលតថាគត