ការកប់ព្រះធាតុ

ក្បាលទី 10 · ទំព័រ 870

នាឡិមាសដែលវាលខ្ញុំព្រះបរមធាតុរបស់ខ្ញុំព្រះតថាគត ជាសឋូបហើយ ទើប ទូលថា លោកដចម្រើនទាំងឡាយ មេត្តាប្រទាននាឡិនេះដល់ខ្ញុំខឥុំចុះ ។ ពួកស្តេចមោរិយ់ ក្រុងបិប្ផលិវ័ន កប្ជូនទូតទៅត្រេម ការចាំង លើកចេញទៅ ដូចព្រះទអជាតសត្តុជាដើម ។ ព្រះទអជាតសត្តុ ទ្រងខ្ញុំនសាងព្រះសឋូប ប្ចុះព្រះ សរីរ់របស់ខ្ញុំព្រះដមានព្រះភាគ និងធ្វើបុណ្យដឍំក្នុងក្រុងរាជគ្រឹះ ។ សួរថា ទ្រងខ្ញុំឍ្វើដូចម្តេច ឆ្លើយថា ទ្រងខ្ញុំធ្វើតាំងពីក្រុងកុសិនារា រហូតដល់ខ្ញុំក្រុងរាជគ្រឹះ មានចម្កាយផ្លូវ ២៥ យោជន៏ ។ ក្នុងចន្លោះនោះ ទ្រងខ្ញុំោឍ្វើផ្លូវទទឹង ៨ ៀសភ់ ពង្រាបដីរោបស្មើ បង្ពាបខ្ញុំោធ្វើការបូជាក្នុងផ្លូវ ២៥ យោជន៏ ដូចដែលពួកស ្តេចមល្ល់បង្ពាបខ្ញុំោឍ្វើការបូជាចន្លោះមកុដពន្ឍនចេតិយ និងសណ្ញាគារ ទ្រងខ្ញុំ ពង្រីកទៅក្នុងចន្លោះផ្សារក្នុងទីគ្របខ្ញុំកន្លែង ដើមីអនុគ្រោះដល់ខ្ញុំមនុស្សលោក ទ្រងខ្ញុំកោរពារព្រះបរមធាតុ ដែលប្ចុះក្នុងមឈូសមាស ដោយរបងលំពែង មោនុស្សប្រជុំគ្នាជាបរិមណ្ឌល ៥០០ យោជន៏ ក្នុងដែនរបស់ខ្ញុំព្រះអង្គ ។ មនុស្សទាំងនោះទទួលព្រះបរមធាតុ លេងសាធុកីឡា ចេញចាកក្រុងកុសិនារា ឃើញផ្បាមានពណដូចមាសក្នុងទីណា… កបេះផ្បាទាំងនោះក្នុងទីនោះ… បូជាព្រះបរម ធាតុក្នុងចន្លោះលំពែង កាលផ្បាទាំងនោះអសខ្ញុំហើយ កឍ្វើដំណើរតទៅ កាលកន្ទុយរទេះមកដល់ខ្ញុំស្ថាននៃនឹម១៌ កនាំគ្នាលេងសាធុកីឡាមួយកន្លែង… ៧ ឋ្កៃ កាលមនុស្សទទួលព្រះបរមធាតុនាំគ្នាមក ដោយអាការយាងនេះ វេលាក កន្លងទៅ ៧ ឆ្នាំ ៧ ខែ ៧ ឋ្កៃ ។