ឈានសម្បត្តិកថា

បទថា មហិទ្ធិកោ សេចក្តីឋា ទ្រងខ្ញុំដល់ខ្ញុំព្រមដោយទ្ឍិច្រើន លេគឺ សេចក្តីសម្រេចនៃស្រះេករណីចំនួន ៨៤០០០ ដោយអំណាចនៃ ចិត្តុបាទបុណ្ណោះ ។ បទថា មហានុភាវោ សេចក្តីឋា ដល់ខ្ញុំព្រមដោយ អានុភាពធំ ព្រោះកម្មដែលគប្បីសោយទាំងនោះមានច្រើន ។ បទថា សេយ្យថីទំ ត្រឹមតែជានិត ។ អត្ថនៃនិតនោះថា កម្ម ៣ ប្រការដូចម្តេច ។ បទថា ទានស្សបានដល់ខ្ញុំ បរិច្ចាគសមត្តិ ។ បទថា ទមស្ស សេចក្តីឋា ប្ទា មកថា ទម ក្នុងអាឡវកសូត្រ ។ ក្នុងបទនេះ យើងទូន្មានខ្លួនឯង រក្សាៀេសឋកម្ម ។ បទថា សញ្ញមស្សបានដល់ខ្ញុំ សីល ។ គប្បីជ្រាបបុព្វបយោគ របស់ខ្ញុំព្រះរាជា ដែលតាំងនៅក្នុងសីលនេះ ដូច្នេះថា ៉នឱឋា ក្នុងកាលមុន ព្រះរាជាទ្រងខ្ញុំកើតក្នុងត្រកូលគហបតី ។ សម័យ នោះ ក្នុងសាសនារបស់ខ្ញុំព្រះពុទ្ធកស្សប ទ្រងខ្ញុំនៅមានព្រះជន្មនៅឡើយ មាន ព្រះឋេរ់មួយរូបចាំវស្សាក្នុងព្រៃ ។ ព្រះឍើសត្វចូលព្រៃ ដោយការងារ របស់ខ្ញុំខ្លួន ឃើញព្រះឋេរ់ហើយ ចូលទៅថ្វាយបង្គំបានក្រឡេកមើលទីអង្គុយ និងទីច្រង្បមជាដើមរបស់ខ្ញុំព្រះឋេរ់ ទើបសួរថា បពិត្រលោកម្ចាស់ខ្ញុំដចម្រើន លោកម្ចាស់ខ្ញុំនៅក្នុងទីន្ថោះ ។ ព្រះឋេរ់ឆ្លើយថា យាងនោះឯង ទើបមាណព គិតថា សមគួរដល់ខ្ញុំការសាងបណ្ណសាលាប្រគេនលោកម្ចាស់ខ្ញុំក្នុងទីនេះ ហើយ ផ្គាកការងាររបស់ខ្ញុំខ្លួន ជ្ជូនទព្វសម្ភារ់ធ្វើបណ្ណសាលា លាបបូកជ្ជាំង ដោយដីស្គិត ភ្ជាប់ខ្ញុំទ្វារ ធ្វើភ្នាកខ្ញុំដៃស្រេចហើយ អង្គុយក្នុងទីសមគួរនាចំណែក មាង គិតថា ព្រះឋេរ់នឹងធ្វើការបរិភោគ្ថទេហ្ន ។