អដ្ឋកថា ជនវសភសូត្រទី ៥

ជនវសភសូត្រ មានក្យផ្តើមថា ឯវម្មេ សុត្តំ ខឥុំនស្តាប់ខ្ញុំ មកយាងនេះ ដូច្នេះ ។ ពណនាបទដែលជ្រាលជ្រៅក្នុងជនវសភសូត្រមាន ដូច្នេះ បទថា បរិតោ បរិតោ ជនបទេសុ សេចក្តីឋា ក្នុងជនបទជិតខាង ។ បទថា បរិចារកេ សេចក្តីឋា អ្នកទំនុកបម្រុងព្រះពុទ្ធ ព្រះឍម និងព្រះសង ។ បទថា ឧប្បត្តីសុ សេចក្តីឋា ក្នុងការៀបត្តិនៃញាណគតិ និងបុណ្យ ។ បទថា កាសីកោសលេសុ សេចក្តីឋា ក្នុងដែនកាសី និងកោសល អធិបាយថា ក្នុងកាសីរដ្ញ និងកោសលរដ្ឋ ។ ក្នុងបទទាំងពួង កមានន័យដូចគ្នា ។ តែទ្រងខ្ញុំ មិនព្យាករក្នុងរដ្ឋទាំង ៦ គឺអង្ព់ មគឍ់ យោនក់ កម្បោជ់ អស្សក់ និង អវន្តី ។ ទ្រងខ្ញុំព្យាករក្នុងជនបទ ១០ មុន នៃមហាជនបទ ១៦ នេះ ។ [ ២៦-២៧ ] បទថា នាទិកិយា សេចក្តីឋា អ្នកស្រុកនាទិក់ ។ បទថា តេន ច សេចក្តីឋា ដោយភាពជាព្រះអនាគាមីជាដើមនោះ ។ បទថា សុត្វា សេចក្តីឋាបានស្តាប់ខ្ញុំប្ញាព្យាករណ៏របស់ខ្ញុំព្រះមានព្រះភាគ ទ្រងខ្ញុំកំណត់ខ្ញុំ ដោយព្រះសព្វ្ទុត្ទាណ ព្យាករហើយ កនឹងដល់ខ្ញុំទីបំផុត ក្នុងភាពជាព្រះ អនាគាមីជាដើមរបស់ខ្ញុំជនទាំងនោះ កនឹងមានចិត្តជារបស់ខ្ញុំខ្លួន ដោយភាពជា ព្រះអនាគាមីជាដើមនោះ ។ តែក្នុងអដ្ឋកឋាលេឋា បទថា តេន គឺអ្នកស្រុក នាទិក់ទាំងនោះ ។ ពិតហើយ ន អករ់ ក្នុងអត្ថនោះ ត្រឹមតែជានិត ។ បទឋា ភគវន្តំ កិត្តយមានរូបេ សេចក្តីឋា ព្រះទពិម្បិសារ ទ្រងខ្ញុំ បរិកម្មយាងនេះឋា ឿហ្នព្រះពុទ្ធ ឿហ្នព្រះឍម ឿហ្នព្រះសង ឿព្រះឍមដែល