អត្ថរបស់ បរិក្ខា សព្ទ

ថា ជាកុសល ដោយអត្ថថា មិនមានទោស ្ថដោយអត្ថថា ក្សេម ។ បទថា តត្ថ សម្មា សមាធិយតិ សេចក្តីឋា ភិកុតាំងមាំដោយប្រពៃក្នុងកាយខាងក្នុង នោះ កនឹងជាឯកគ្គតាចិត្ត ។ បទថា ពហិទ្ធា បរកាយេ ញាណទស្សនំ អភិនិព្វត្តេតិ សេចក្តីឋា ប្ជូនញាណចំេះកាយបុគ្គលដទៃ ក្រៅអំពីកាយ ខ្លួន ។ ក្នុងបទទាំងពួងកមានន័យនេះ ។ គប្បីជ្រាបសតិ ដែលកំណត់ខ្ញុំកាយ ជាដើម ដោយបទថា សតិមា ក្នុងបទទាំងពួង ។ គប្បីជ្រាបកាយជាដើម ដែលកំណត់ខ្ញុំហើយ ដោយបទថា លោកេ សតិបដ្ឋាន ៤ នោះ គប្បីជ្រាប ថា លោកលេលាយដោយលោកិយ និងលោកុត្តរ ។ [ ៤៤-៤៦ ] បរិការ ក្នុងបទថា សមាធិបរិក្ខារា មានអត្ថ ៣ យាង គឺគ្រឿងប្រដាប់ខ្ញុំ ១ បរិវារ ១ សម្ភារ់ ១ បរិការមកក្នុងអត្ថថា គ្រឿងប្រដាប់ខ្ញុំ ដូចក្នុងប្រយោគជាដើមថា រថោ សីលបរិក្ខារោ ឈានក្ខោ ចក្កវីរិយោ រថ គឺអរិយមគ្គ នោះ ៌ មានសីលជាគ្រឿងពាស មានឈានជាភ្លៅ មានវីរិយ់ ជាកងខ្ញុំ ។ មកក្នុងអត្ថថា បរិវារ ដូចក្នុងប្រយោគជាដើមថា សត្តហិ នគរបរិក្ខារេហិ សុបរិក្ខតំ ហោតិ នគរនៃស្តេច ជាទីបំផុតនៃដែនដែលរេឲ្យបចំ ល្អហើយ ដោយនគរបរិការ ៧ យាង ។ មកក្នុងអត្ថថា សម្ភារៈ ដូចក្នុង ប្រយោគជាដើមថា គិលានប្បច្ចយជីវិតបរិក្ខារោ គ្រឿងបរិការជាទីរក្សានូវ ជីវិត គឺថ្នាំជាបច្ច័យដល់ខ្ញុំអ្នកជំងឺណា ។ ក្នុងទីនេះ លោកលេឋា សមាធិបរិការ ៧ ប្រការ ដោយអំណាចបរិវារ និងបរិការ ។ បរិវារិក ឈ្មោះថា បរិការ ។ បទថា អយំ វុច្ចតិ ភោ អរិយោ សម្មាសមាធិ សេចក្តីឋា នេះហៅ ថា សម្មាសមាធិដប្រសើរ ដែលចោមរោមដោយអង្គ ៧ ដូចចក្រពត្តិ ចោម