អដ្ឋកថា សក្កបញ្ហាសូត្រទី ៨

សក្បប្ញសូត្រមានពាក្យផ្តើមថា ឯវម្មេ សុតំ ដូច្នេះ ។ តទៅនេះ ជាអធិបាយសេចក្តីចំេះបទដែលមិនជាកខ្ញុំចាសខ្ញុំ ក្នុងសក្បប្ញសូត្រនោះ ។ បទថា អម្ពសណ្ឌោ នាម ព្រាហ្មណគ្គាមោ គឺនឱមកថា ស្រុកនោះ នៅមិនឆ្កាយពីព្រៃស្វាយ ដូច្នោះ ទើបហៅថា អម្ពសណ្ឌ ។ បទថា វេទិយកេ បព្វតេបានឱឋា ភ្នំនោះមានព្រៃពណខេឲ្យវ ដូចវេទិកាកែវមណី ដែលកើតត្រងខ្ញុំជុំវិញជើងភ្នំ ដូច្នោះ ទើបហៅថា ភ្នំវេទិយក ។ បទថា ឥន្ទសាលគុហាយំ គឺពីមុនមក គុហានោះ នៅចន្លោះកូនភ្នំពីរ និងកែរទ្វារ គុហានោះ មានដើមពោនស្វា ដូច្នោះ ទើបហៅថា គុហាពោនស្វា តមក ពួកមនុស្សករាំងជ្ជាំងគុហានោះ បិទទ្វារមុខ ធ្វើទីពួនសម្កំ ដែលវិចិត្រដោយ ភឥីផ្បា ភឥីវល្លិ បូក៉យអ រួចស្រេចរេឲ្យបរយហើយ កថ្វាយចំេះព្រះមាន ព្រះភាគ ។ តែមនុស្សទាំងឡាយ កនៅស្ពាលខ្ញុំគុហានោះថា គុហាពោនស្វាត ាមឈ្មោះដើមនោះឯង ។ ព្រះអានន្ទសំដៅយកគុហានោះ ទើបលេឋា ឥន្ទសាលគុហាយំ ។ បទថា ឧស្សុក្កំ ឧទបទិ គឺកើតសេចក្តីៀស្សាហ់ដែលប្រកបដោយ ធម ។ សួរថា សក្បទេវរាជនោះ ទ្រងខ្ញុំគាល់ខ្ញុំព្រះមានព្រះភាគមករេឧយ… មិន មែន្ថ មានទេវតាប្រជុំគ្នានៅទីណានោះ កមិនមែនថា សក្បទេវរាជនេះ មិនឍ្លាបខ្ញុំ យាងមក ដែលឈ្មោះថា ទេវបុត្តដូចសក្បទេវរាជនៅដោយប្រមាទ មិនមាន កាលបើដូច្នោះ ហេតុអ្វី ទើបសក្បទេវរាជនោះ ទ្រងខ្ញុំកើតសេចក្តីៀស្សាហ៏ ដូច បុគ្គលមិនឍ្លាបខ្ញុំមកគាល់ខ្ញុំព្រះពុទ្ធ ឆ្លើយឋា ព្រោះត្រូវសេចក្តីខ្លាចស្លាបខ្ញុំគំរាម ។ ៉នឱឋា សម័យនោះ ព្រះជន្មាយុរបស់ខ្ញុំសក្បទេវរាជអសខ្ញុំហើយ ។ សក្បទេវរាជ ទ្រងខ្ញុំនឃើញបុព្វនិមិត្ត ៥ ប្រការ ទ្រងខ្ញុំជ្រាបថា ឥឡូវនេះ អញអសខ្ញុំអាយុ ហើយ គ្រឿងសម្ពាលខ្ញុំស