អដ្ឋកថា មហាសតិបដ្ឋានសូត្រទី ៩

ក្បាលទី 11 · ទំព័រ 453

មហាសតិបដ្ឋានសូត្រ មានកផ្តើមថា ឯវម្មេ សុតំ ដូច្នេះ ជាដើម ។ ក្នុងមហាសតិបដ្ឋានសូត្រនេះ មានពណនាតាមលំដាប់ខ្ញុំបទដូច្នេះថា ព្រោះហេតុអ្វី ទើបព្រះមានព្រះភាគត្រាសខ្ញុំព្រះសូត្រនេះថា ម្នាលភិកុទាំងឡាយ ផ្លូវនេះជាផ្លូវមូលតែមួយ ព្រោះជនអ្នកដែនកុរុអាចទទួលទេសនាដ ជ្រាលជ្រៅន ។ ៉នឱឋា អ្នកដែនកុរុ ជាភិកុក្តី ភិកុនីក្តី និងៀសកក្តី ៀសិកាក្តី មានរាងកាយ និងចិត្តបរិបូណជានិច្ច ដោយសេពបច្ច័យ គឺៀតុជាទីសបាយ ព្រោះដែននោះ បរិបូណដោយសបាយ មានៀតុជាទីសបាយជាដើម ។ អ្នកកុរុនោះ មានកម្លាំងប្ទាដែលរាងកាយ និងចិត្តបរិបូណៀបត្ឋម្ភហើយ ទើបអាចទទួលទេសនាដជ្រាលជ្រៅនេះន ។ ព្រោះដូច្នោះ កាលព្រះមាន ព្រះភាគ ទ្រងខ្ញុំឃើញភាពជាអ្នកអាចទទួលទេសនា ដជ្រាលជ្រៅយាងនេះ ទើបទ្រងខ្ញុំលើកកម្មដ្ញាន ២១ ថាន់ ដាកខ្ញុំចុះក្នុងអរហត្ត ត្រាសខ្ញុំមហាសតិបដ្ឋានសូត្រ ដែលមានអត្ឋដជ្រាលជ្រៅនេះដល់ខ្ញុំអ្នកកុរុទាំងនោះ ។ ប្រៀបដូច បុរស៉នប្រអប់ខ្ញុំមាសហើយ គប្បីដាកខ្ញុំផ្បាច្រើនប្រភេទ ក្នុងប្រអប់ខ្ញុំមាសនោះ ្ថឋា បុរស៉នហិបមាស ហើយគប្បីដាកខ្ញុំរតន់ ៧ យាងណា ព្រះមាន ព្រះភាគកដូច្នោះ ទ្រងខ្ញុំនបរិស័ទអ្នកកុរុហើយ ទើបទ្រងខ្ញុំដាកខ្ញុំទេសនា ដ ជ្រាលជ្រៅ ។ ដោយហេតុនោះឯង ក្នុងសេចក្តីនេះ ព្រះមានព្រះភាគទ្រងខ្ញុំន សម្តែងព្រះសូត្រដទៃ…ទេឲ្យត មានអត្ថជ្រាលជ្រៅក្នុងគម្បីរទីឃនិកាយនេះ គឺ