រឿងទុក្ខរបស់ព្រះតិស្សត្ថេរ

៉នឱឋា ក្នុងក្រុងសាវត្ថី បុត្ររបស់ខ្ញុំកុដុម្បិក់ឈ្មោះតិស្ស់ លះទ្រព្យ ៤០ កោដិ ចេញបួសនៅតែម្នាកខ្ញុំឯងក្នុងព្រៃ មិនមានផ្ទះ ។ ភរិយារបស់ខ្ញុំប្គូន ប្រុស ប្ជូនចោរ ៥០០ ោទៅសម្លាប់ខ្ញុំលោក ។ ពួកចោរទៅព័ទ្ធចាបខ្ញុំលោក ។ ទើបលោកសួរឋា ៀសក អ្នកនាំគ្នាមកធ្វើអ្វី ពួកចោរឆ្លើយថា មកសម្លាប់ខ្ញុំ លោកម្ចាស់ខ្ញុំ ។ ព្រះឋេរ់កសំណូមពរឋា ៀសកទាំងឡាយ មេត្តាទទួល ធានាអាត្មា ជោវិតអាត្មាត្រឹមតែមួយយបខ្ញុំចុះ ពួកចោរលេឋា សមណ់ អ្នកណានឹងធានាលោកក្នុងថាន់យាងនេះន ។ ព្រះឋេរ់កចាបខ្ញុំថ្មដុំធំ វាយ ឆ្គឹងស្មងជើងទាំងពីរខាង ហើយលេឋា ការឍានាបុណ្ណេះគ្របខ្ញុំគ្រាន់ខ្ញុំទេ ។ ពួកចោរទាំងនោះ កមិនទានខ្ញុំគេចទៅ ត្រឡប់ខ្ញុំមកបង្បាតខ្ញុំភ្លើងដេកកែរទីច្រង្បម ព្រះឋេរ់គ្របសង្បតខ្ញុំវេទនា ពិចារណាសីល អាស្រ័យសីលដែលបរិសុទ្ធ ក កើតបីតិ និង៉មោជ្ជ ។ លំដាប់ខ្ញុំតពីនោះ កចម្រើនវិបស្សនា ធ្វើសមណឍម អសខ្ញុំរាត្រីក្នុងយាមទាំង ៣ ពេលអរុណរះ កសម្រេចអរហត្ត បន្លឺៀទានថា ឧភោ បទានិ ភិន្ទិត្វា សញ្ញមិស្សាមិ វោ អហំ អដ្តិយាមិ ហរាយាមិ សរាគមរណេ អហំ ឯវាហំ ចិន្តយិត្វាន យថាភូតំ វិបស្សិសំ សម្បត្តេ អរុណុគ្គម្ហិ អរហត្តំ អបបុណឹ ។ ខឥុំវាយបំកខ្ញុំជើងទាំងពីរ ធានាដលខ្ញុំចោរទាំងឡាយ ខឥុំខ្បើមក្នុងការស្លាប់ខ្ញុំ ទាំងដែលនៅមានរាគ់ ខឥុំគិតយាងនេះហើយ កឃើញចាសខ្ញុំតាមសេចក្តីពិត ពេលអរុណរះ ខឥុំកសម្រេចអរហត្ត ដូច្នេះ ។