រឿងទុក្ខរបស់ភិក្ខុ ៣០រូប

ភិក្ខុ ៣០ រូប មួយក្រុមទេឲ្យត រេឲ្យនកម្មដ្ញានក្នុងសម្នាកខ្ញុំរបស់ខ្ញុំព្រះមានព្រះភាគ ហើយចាំវស្សាក្នុងព្រៃ ឍ្វើកតិកាគ្នាថា អ្នកមានអាយុ យើងគួរឍ្វើសមណឍម រហូតអសខ្ញុំរាត្រីក្នុងយាមទាំង ៣ យើងមិនគួរមកកាន់ខ្ញុំសម្នាកខ្ញុំនៃគ្នានិងគ្នា ហើយ កទៅកាន់ខ្ញុំទីផ្សេង… គ្នា ។ កាលភិក្ខុទាំងនោះឍ្វើសមណឍម ក្នុងពេលជិតភ្លឺក ដេកលក់ខ្ញុំ ខ្លាមួយកមកចាបខ្ញុំភិកុទៅស៊ី ម្តងមួយអង្គ។ ភិកុណាមួយកមិន៉ន បន្លឺវាចាឋា ខ្លាពាំខឥុំហើយ ។ ភិកុត្រូវខ្លាស៊ីអសខ្ញុំ ១៥ អង្គ ដោយអាការ យាងនេះ ដល់ខ្ញុំឋ្កៃៀេសឋ ភិកុដសេសកសួរថា លោកនៅទីណា ក៉នដឹង រេឧង ហើយលេឋា បើត្រូវខ្លាចាបខ្ញុំ គប្រីបខ្ញុំថា ឥឡូវនេះ ខឥុំត្រូវខ្លាចាបខ្ញុំ ហើយ កនៅបន្តទៅទេឲ្យត ។ តមកខ្លាកចាបខ្ញុំភិកុកំលោះមួយរូប ដោយន័យមុន នោះឯង ។ ភិកុកំលោះកស្រែកថា ខ្លា លោកម្ចាស់ខ្ញុំ ។ ភិកុទាំងឡាយកកាន់ខ្ញុំ ឈើច្រត់ខ្ញុំ និងគបខ្ញុំភ្លើងដេញតាមបំណងថា នឹងខ្លោលែង ខ្លាកឡើងទៅកាន់ខ្ញុំ ទីដាចខ្ញុំនៃភ្នំ ដែលភិកុទាំងឡាយទៅមិន៉ន ផ្តើមស៊ីភិកុនោះតាំងពីម្រាមជើង ។ ភិកុទាំងឡាយក្រៅនោះ ក៉នតែលេឋា សបុរស ឥឡូវនេះ កិច្ចដែលពួកយើង ត្រូវធ្វើមិនមាន ដែលឈ្មោះថា សេចក្តីវិសេសរបសខ្ញុំភិកុទាំងឡាយ រមែង្រកដក្នុងថាន់ដូច្នេះ ។ ភិកុកំលោះនោះ ដេកនៅក្នុងមាតខ្ញុំខ្លា គ្របសង្បតខ្ញុំ វេទនាដែលឈឺចុកចាបខ្ញុំ ហើយចម្រើនវិបស្សនា ពេលខ្លាស៊ីដល់ខ្ញុំកជើងបានជា ព្រះសោតាបន្ន ពេលស៊ីទៅដល់ខ្ញុំកាលជង្ពងខ្ញុំបានជាព្រះសកទាគាមី ពេល ខ្លាស៊ីទៅដល់ខ្ញុំពោះបានជាព្រះអនាគាមី ពេលខ្លាស៊ីជិតដល់ខ្ញុំបេះដូង ក សម្រេចអរហត្ត មួយអន្លឺដោយបដិសម្ភិទា ទើបបន្លឺៀទានដូច្នេះថា