អានាបានបព្វៈ

ក្នុងនិទ្ទេសវារ់នោះ បទថា កថញ្ច ជាដើម ជាក្យសួរដោយពង្រីក ឍោំទូលាយ ។ ឯសេចក្តីសងេបក្នុងបុច្ឆវារ់នេះមានដូច្នេះថា ម្នាលភិកុទាំងឡាយ ភិកុពិចារណាឃើញកាយក្នុងកាយ ដោយប្រការដូចម្តេច ។ ក្នុង បុច្ឆវារ់គ្របខ្ញុំប្រការកន័យនេះ ។ បទថា ឥធ ភិក្ខវេ គឺភិកុក្នុងសាសនានេះ ។ ឥធ សព្ទ ក្នុងក្យនេះ ជាគ្រឿងសម្តែងសាសនា ដែលជាទីអាស្រ័យយាង ល្អ របស់ខ្ញុំបុគ្គលអ្នកបំពេញកាយានុបស្សនាសតិបដ្ឋានគ្របខ្ញុំប្រការ ោកើត ឡើងហើយ និងជាគ្រឿងបដិសេធ សេចក្តីមិនមានពិតរបស់ខ្ញុំសាសនាដទៃ ។ សមដូចព្រះតម្រាស់ខ្ញុំក្នុងចូឡសីហនាទសូត្រ មជ្ឈិមនិកាយ មូលបណ្ណាសក់ ថា ម្នាលភិកុទាំងឡាយ សមណ់ទី ១ គឺសោតាបន្នមានតែក្នុងសាសនានេះ សមណ់ទី ២ គឺសកទាគាមី កមានតែក្នុងសាសនានេះ សមណ់ទី ៣ គឺអនាគាមិកមានតែក្នុងសាសនានេះ សមណ់ទី ៤ គឺអរហន្ត កមានតែក្នុង សាសនានេះ វាទ់របសខ្ញុំសាសនាដទៃ សូន្យចាកសមណ់ទាំងឡាយ ព្រោះ ដូច្នោះ ទើបត្រាសខ្ញុំថា ឥធ ភិក្ខវេ ដូច្នេះ ។ បទថា អរញ្ញគតោ វា រុក្ខមូលគតោ វា សុញ្ញាគារគតោ វា នេះជាគ្រឿងសម្តែងការកំណត់ខ្ញុំយកសេនាសន់ដែលសមគួរ ដល់ខ្ញុំការចម្រើន សតិបដ្ឋានរបស់ខ្ញុំភិកុនោះ ។ ព្រោះចិត្តរបស់ខ្ញុំភិកុត្រាចខ្ញុំទៅក្នុងអារម្មណ៏ទាំងឡាយ មានរូបជាដើមអសខ្ញុំកាលដយូរ រមែងមិន្រថ្នានឹងចុះកាន់ខ្ញុំវីឋិនៃកម្មដ្ញាន ឍ្លាបខ្ញុំតែត្រាច់ខ្ញុំចេញក្រៅផ្លូវ ដូចរទេះដែលទឹមដោយគោកេឲ្យច ដូច្នោះ ។