ចែកនវសីវថិកាបព្វៈជាសច្ចៈ

ត្រាសខ្ញុំថា ឆ្គឹងទាំងឡាយដែលពុកផុយ ជាកម្ទេចតូចធំផ្សេង… ជា ១ បព្វ់ ។ ព្រះមានព្រះភាគ កាលទ្រងខ្ញុំសម្តែងព្រៃ ជាទីចោលសាកសពទាំង ៩ ហើយកាលទ្រងខ្ញុំបញ្ចបខ្ញុំកាយានុបស្សនា ទើបត្រាសខ្ញុំក្យនេះថា ឯវំ ខោ ភិក្ខវេ ជាដើម ។ ក្នុងនវសីវឋិកាបព្វ់នោះ សតិដែលកំណត់ខ្ញុំព្រៃជាទីចោលសាកសពទាំង ៩ ប្រការ ជាទុកសច្ច តណ្ហាដែលមានក្នុងកាលមុន ដែលញ៉ាំងសតិនោះោ កើតឡើង ជាសមុទយសច្ច ការបញ្ឈប់ខ្ញុំទុកសច្ច និងសមុទយសច្ចទាំងពីរ ជា និរោធសច្ច អរិយមគ្គដែលកំណត់ខ្ញុំទុក លះសមុទយ មាននិរោធជាអារម្មណ៏ ជាមគ្គសច្ច ។ យោគាវចរភិក្ខុ ខ្វល់ខ្ញុំខ្វាយដោយអំណាចសច្ច់យាងនេះ រមែង សម្រេចព្រះនិព្វាន រម្លតខ្ញុំទុក៉ន ដូច្នេះ ។ នេះជាបដិបទានាំចេញចាកទុក ដរាបដល់ខ្ញុំអរហត្ត របស់ខ្ញុំពួកភិក្ខុដែល កំណត់ខ្ញុំព្រៃជាទីចោលសាកសពទាំង ៩ ប្រការ យាងនេះឯង ។ នវសីវថិកាបព្វៈ ចប់ កាយានុបស្សនា ១៤ បព្វ់ គឺអានាន ១ បព្វ់ រិយាបឋ ១ បព្វ់ ចតុសមជ្ទ់ ១ បព្វ់ បដិកូលមនសិការ ១ បព្វ់ ធាតុមនសិការ ១ បព្វ់ នវសីវថិកា ១ បព្វ់ ចបខ្ញុំហើយ ដោយក្យពណនា មានប្រមាណបុណ្ណេះ ។ ក្នុង ១៤ បព្វ់នោះ អានានបព្វ់ និងបដិកូលមនសិការបព្វ់ ២ បព្វ់ នេះបុណ្ណោះ ជាអបនាកម្មដ្ញាន ចំណែក ១២ បព្វ់ដសេស ជាៀបចារកម្មដ្ញាន តែម្យ៉ាង ព្រោះត្រាសខ្ញុំទុកដោយការពិចារណាឃើញទោសនៃកាយដែលជាបខ្ញុំ ទាកខ្ញុំទងដោយព្រៃជាទីចោលសាកសព ដូច្នេះឯង ។ កាយានុបស្សនាសតិប្បដ្ឋាន ចប់ វេទនានុបស្សនាសតិប្បដ្ឋាន