អាយតនបព្វៈ

ខន្ធបព្វៈ ចប់ អាយតនបព្វៈ ព្រះមានព្រះភាគ កាលទ្រងខ្ញុំចែកធម្មានុបស្សនាដោយ អំណាចខន្ឍ ៥ យាងនេះហើយ ឥឡូវនេះ ដើមីទ្រងខ្ញុំចែកដោយអាយតន់ ទើបត្រាសខ្ញុំថា បុន ចបរំ ដូច្នេះជាដើម ។ បណ្តាបទទាំងនោះ បទថា ឆសុ អជ្ឈត្តិកពាហិរេសុ អាយតនេសុ សេចក្តីឋា ក្នុងអាយតន់ខាងក្នុងទាំង ៦ នេះ គឺភ្នែក ត្រចេឲ្យក ច្រមុះ អណ្តាត កាយ ចិត្ត ។ ក្នុងអាយតន់ខាងក្រៅទាំង ៦ នេះ គឺរូប សំឡេង ក្លិន រស ផោដ្ឋព្វ់ ឍម្មារម្មណ៏ ។ បទថា ចក្ខុញ្ច បជានាតិ សេចក្តីឋា រមែងដឹងចាសខ្ញុំ នូវចកុបសាទ ដោយលកណ់ និងកិច្ចតាមសេចក្តីពិត ។ បទថា រូបេ ច បជានាតិ សេចក្តីឋា រមែងដឹងចាសខ្ញុំរូបដែលកើតអំពីសមុដ្ឋាន ៤ គឺកម្ម ចិត្ត ៀតុ អាហារ ខាងក្រៅដោយលកណ់ និងកិច្ចតាមសេចក្តីពិត ។ បទថា យញ្ច តទុភយំ បដិច្ច ឧប្បជ្ជតិ សញ្ញោជនំ សេចក្តីឋា ស្ទោជន់ ១០ យាង គឺ កាមរាគ់ បដិឃ់ មានះ ទិដ្ឋិ វិចិកិច្ឆា សីលព្វតបរាមាស ភវរាគ់ ស្សា មច្ឆរិយ់ និងអវិជ្ជា ស្ទោជន់កើតឡើង ព្រោះអាស្រ័យអាយតន់ទាំង ២ គឺចកុ និងរូប ។ ម្យ៉ាងទេឲ្យត រមែងដឹងចាសខ្ញុំស្ទោជន់ ១០ នោះ ដោយ លកណ់ ព្រមដោយកិច្ចតាមការពិត ។ សួរថា ស្ទោជន់កើត៉នដូចម្តេច ។ ឆ្លើយថា កើត៉នយាងនេះ នឹងលេក្នុងចកុទ្វារមុន កាលបុគ្គលត្រេកអរ ភ្លើតភ្លើនក្នុងដ្ញារម្មណ៏ ដែល មក្រកដតាមចកុទ្វារ ដោយសេចក្តីត្រេកអរក្នុងកាម ស្ទោជន់ គឺកាមរាគ់ កកើត ។ កាលបុគ្គលអាកខ្ញុំអនខ្ញុំចិត្តក្នុងអនិដ្ឋារម្មណ៏ ស្ទោជន់ គឺបដិឃ់ កកើត ។