ពោជ្ឈង្គៈបព្វៈ

ក្បាលទី 11 · ទំព័រ 542

ព្រះមានព្រះភាគ កាលទ្រងខ្ញុំចែកឍម្មានុបស្សនា ដោយ អាយតន់ខាងក្នុង ខាងក្រៅ នីមួយ… ៦ យាងនេះហើយ ឥឡូវនេះ ដើមី ទ្រងខ្ញុំចែកដោយពោជ្ឈង្គ ទើបត្រាសខ្ញុំថា បុន ចបរំ ដូច្នេះជាដើម ។ បណ្តាបទទាំងនោះ បទថា ពោជ្ឈង្គេសុ គឺក្នុងអង្គរបស់ខ្ញុំសត្វដែល ត្រាសខ្ញុំដឹង ។ បទថា សន្តំ គឺមានព្រមដោយការ៉នមក ។ បទថា សតិសម្ពោជ្ឈង្គំបានដល់ខ្ញុំ សម្បោជ្ឈង្ព លេ គឺសតិ ។ គប្បីជ្រាបវិនិច្ឆ័យក្នុង ក្យឋា សម្ពោជ្ឈង្គ នេះ ដូច្នេះថា ព្រះយោគាវចរត្រាសខ្ញុំដឹង ចាបខ្ញុំតាំងអំពី ផ្តើមវិបស្សនាក្តី ព្រះយោគាវចរនោះភឥាកខ្ញុំឡើងពីកិលេសនិទ្រាក្តី ចាកខ្ញុំឍ្លុះសច្ច់ ទាំងឡាយក្តី ដោយធម្មសាមគ្ពី ៧ មានសតិជាដើមឯណា ធម្មសាមគ្ពីនោះ ឈ្មោះថា សម្ពោធិ អង្គរបស់ខ្ញុំអ្នកភឥាកខ្ញុំនោះ ្ថឍម្មសាមគ្ពីជាគ្រឿងដាសខ្ញុំភោឥាកខ្ញុំ នោះ ហេតុនោះ ទើបឈ្មោះថា សម្ពោជ្ឈង្គ ។ ព្រោះដូច្នោះ ទើបលោក លេឋា សម្បោជ្ឈង្ពលេ គឺសតិ ។ ក្នុងសម្បោជ្ឈង្ពដសេស គប្បីជ្រាប អត្ថនៃក្យតាមន័យនេះឯង ។ បទថា អសន្តំ គឺមិនមាន ព្រោះមិន៉នមក ។ វិនិច្ឆ័យក្នុងបទថា យថា ច អនុប្បន្នស្ស ដូច្នេះជាដើមថា សតិសម្បោជ្ឈង្ព រមែងកើតតាមន័យដែលមកក្នុង៉លីសំយុត្តនិកាយ មហាវារវគ្ព យាងនេះថា ម្នាលភិកុទាំងឡាយ មានធមទាំងឡាយ ដែលនាំោកើតសតិសម្បោជ្ឈង្ព និងការធ្វើនូវយោនិសោមនសិការោច្រើន ក្នុងធមទាំងនោះ នេះ ធមជាអាហាររបស់ខ្ញុំសតិសម្បោជ្ឈង្ព ដែលមិនទានខ្ញុំកើត ោកើតឡើង៉ន របស់ខ្ញុំសតិសម្បោជ្ឈង្ព ដែលកើតឡើងហើយ ចោម្រើនបរិបូណ ។ ក្នុងធម ទាំងនោះ សតិនោះឯងឈ្មោះថា ធមជាទីតាំងនៃសតិសម្បោជ្ឈង្ព ។ យោនិសោមនសិការមានលកណ់ដូចលេមកហើយនុះឯង ។ កាលភិកុឍ្វើយោនិសោមនសិកា