បស្សទ្ធិសម្ពោជ្ឈសង្រ្គោះកើតឡើងដោយធម៌ ៧ យ៉ាង

បស្សទ្ឍិសម្បោជ្ឈង្ព រមែងកើតដោយន័យដែលមកហើយ ក្នុង៉លី សំយុត្តនិកាយ មហាវារវគ្ពយាងនេះថា ម្នាលភិកុទាំងឡាយ ការស្កបខ្ញុំស្កាត់ខ្ញុំ កាយ ការស្កបខ្ញុំស្កាត់ខ្ញុំចិត្ត និងការធ្វើនូវយោនិសោមនសិការោច្រើន ក្នុងការ ស្កប់ខ្ញុំស្កាត់ខ្ញុំនោះ នេះធមជាអាហាររបស់ខ្ញុំបស្សទ្ឍិសម្បោជ្ឈង្ព ដែលមិនទានខ្ញុំកើត ោកើតឡើង៉ន ្ថរបសខ្ញុំបស្សទ្ឍិសម្បោជ្ឈង្ពដែលកើតហើយ ចោម្រើន បរិបូណ ដូច្នេះ ។ ម្យ៉ាងទេឲ្យត ធម ៧ ប្រការ រមែងជាផ្លូវកើតបស្សទ្ឍិសម្បោជ្ឈង្ព គឺសេព ភោជនដែលប្រណីត ១ សេពរដូវជាទីសបាយ ១ សេពរិយាបឋជាទី សបាយ ១ ប្រកបភាពជាកណ្តាល ១ វេឲ្យរបុគ្ពលអ្នកមិនស្កប់ខ្ញុំកាយ ១ សេព គបខ្ញុំបុគ្គលអ្នកស្កប់ខ្ញុំកាយ ១ បង្គោនចិត្តទៅក្នុងបស្សទ្ឍិសម្បោជ្ឈង្ពនោះ ១ ។ ពិតហើយ បុគ្គលចម្រើនបស្សទ្ឍិសម្បោជ្ឈង្ព កាលបរិភោគភោជនជាទី សបាយដែលប្រណីតបរិសុទ្ធក្តី សេពរដូវជាទីសបាយ ទោះជារដូវរងា រដូវ ក្តៅក្តី សេពរិយាបឋជាទីសបាយ ទោះជារិយាបឋឈរជាដើមក្តី រមែង កើតសេចក្តីស្កបខ្ញុំន ។ តែក្យនោះ លោកមិន៉នលេសំដៅដល់ខ្ញុំបុគ្គល ដែលជាមហាបុរស ដែលអតខ្ញុំធនខ្ញុំចំេះរដូវ និងរិយាបឋជាទីសបាយ ។ កាលបុគ្គលមានរដូវ និងរិយាបឋដែលត្រូវគ្នា និងមិនត្រូវគ្នា វេឲ្យររដូវ និងរិយាបឋដែលមិនត្រូវគ្នាចេញហើយ សេពរដូវ និងរិយាបឋដែលត្រូវ គ្នា បស្សទ្ឍិសម្បោជ្ឈង្ព រមែងកើត៉ន ។ ការពិចារណាដល់ខ្ញុំភាពដែលខ្លួន និងអ្នកដទៃមានកម្មជារបស់ខ្ញុំខ្លួន ហៅថា ប្រកបភាពជាកណ្តាល បស្សទ្ឍិ-