សមាធិសម្ពោជ្ឈង្គៈកើតឡើងដោយធម៌ ១១ យ៉ាង

សម្បោជ្ឈង្ព រមែងកើត៉នដោយប្រកបភាពជាកណ្តាលយាងនេះ ។ កាល វេឲ្យរបុគ្ពលដែលមានកាយមិនស្កប់ខ្ញុំ ដូចជាបុគ្គលដែលត្រាច់ខ្ញុំបេឲ្យតបេឲ្យនសត្វដទៃ ដោយគ្រេងប្រហារ មានដុំដី និងកំណាត់ខ្ញុំឈើជាដើមក្តី សេពគបខ្ញុំបុគ្គលអ្នក មានកាយស្កប់ខ្ញុំ សង្រួមដៃជើងក្តី មានចិត្តបង្គោនទោរទនខ្ញុំទៅដើមីោកើត បស្សទ្ឍិសម្បោជ្ឈង្ព ក្នុងរិយាបឋ មានឈរ អង្គុយជាដើមក្តី បស្សទ្ឍិសម្បោជ្ឈង្ព រមែងកើត៉ន ។ ភិកុរមែងដឹងចាសខ្ញុំថា បស្សទ្ឍិសម្បោជ្ឈង្ពនោះ ដែល កើតហើយដោយអាការយាងនេះ រមែងចម្រើនបរិបូណ ដោយអរហត្តមគ្គ ។ សមាឍិសម្បោជ្ឈង្ព រមែងកើត៉ន ដោយន័យមកហើយ ក្នុង៉លី សំយុត្តនិកាយ មហាវារវគ្ពយាងនេះថា ម្នាលភិកុទាំងឡាយ មានតែសមាធិនិមិត្ត អព្យគ្គនិមិត្ត និងការធ្វើនូវយោនិសោមនសិការ ោច្រើនក្នុងនិមិត្តទាំងនោះ នេះធមជាអាហាររបស់ខ្ញុំសមាឍិសម្បោជ្ឈង្ព ដែលមិនទានខ្ញុំកើត ោកើតឡើង ៉ន ្ថរបសខ្ញុំសមាឍិសម្បោជ្ឈង្ពដែលកើតហើយ ចោម្រើនបរិបូណ ដូច្នេះ ។ ក្នុងនិមិត្តទាំងនេះ សមឋ់នុះឯង ឈ្មោះថា សមថនិមិត្ត និងអព្យគ្គនិមិត្ត ព្រោះអត្ថថា មិនរាយមាយ ។ ម្យ៉ាងទេឲ្យត ធម ១១ ប្រការ រមែងជាផ្លូវកើតសមាឍិសម្បោជ្ឈង្ព គឺធ្វើ វត្ថុស្គោតរេឲ្យបរយ ១ ការឍ្វ្រើន្ទិយោស្មើគ្នា ១ ឈ្លាសក្នុងនិមិត្ត ១ ផ្គង ចិត្តក្នុងសម័យដែលគួរផ្គង ១ សង្បតខ្ញុំចិត្តក្នុងសម័យដែលគួរសង្បតខ្ញុំ ១ ឍ្វើចិត្តោ ត្រេកអរក្នុងសម័យដែលគួររោត្រេកអរ ១ ព្រងើយក្នុងសម័យដែលគួរ