អដ្ឋកថា បាដិកសូត្រទី ១

៉ដិកសូត្រមានក្យផ្តើមថា ឯវម្មេ សុតំ ។ បេ ។ មល្លេសុ វិហរតិ ។ ក្នុង៉ដិកសូត្រនោះ នឹង៉នអធិបាយសេចក្តីតាមលំដាប់ខ្ញុំបទដូច្នេះ បទថា មល្លេសុ វិហរតិ មានក្យអធិបាយថា សូមីជនបទមួយកន្លែង ដែលជាទីស្នាក់ខ្ញុំអាស្រ័យរបស់ខ្ញុំបណ្តាមល្លរាជកុមារ អ្នកមាននិវាសដ្ញាននៅក្នុង ជនបទ កហៅថា មល្ល ព្រោះបន្ឋែមសព្ទចូលមក ព្រះមានព្រះភាគប្រឋាបខ្ញុំ នៅ ៌ ក្នុងជនបទមួយកន្លែងនោះ ក្នុងបណ្តាមល្លជនបទទាំងឡាយ ។ បទថា អនុប្បិយំ នាម មល្លានំ និគមោ មានក្យអធិបាយដូច្នេះថា មាននិគម ជនបទរបស់ខ្ញុំអ្នកមល្ល់មួយកន្លែង ឈ្មោះថា អនុប្បិយ ព្រះមានព្រះភាគ ប្រឋាបខ្ញុំនៅក្នុងដងព្រៃមួយកន្លែង ដល់ខ្ញុំព្រមដោយម្លប់ខ្ញុំ និងទឹក អាស្រ័យអនុបិយ និគមជនបទនោះ ជាគោចរគ្រាម ។ ៉លីកន្លែងខ្លះជា អនោបិយ កមាន ។ បទថា បវិសិ គឺទ្រងខ្ញុំនចូលទៅហើយ ។ មួយទេឲ្យត នឹងលេឋា ព្រះមាន ព្រះភាគទ្រងខ្ញុំយាងចូលទៅស្រេចហើយ មិនត្រូវលេឋា ទ្រងខ្ញុំត្រូវយាង ចូលទៅម្តងទេឲ្យត ព្រោះថា សូមីទ្រងខ្ញុំយាងចេញមកហើយ កទ្រងខ្ញុំនៅមាន ព្រះបំណងនឹងយាងចូលទៅទេឲ្យត ។ មានៀបមាដូច្នេះ ។ ដូចបុរសម្នាកខ្ញុំ ចេញពីស្រុកបំណងនឹងទៅកាន់ខ្ញុំស្រុកមួយទេឲ្យត ដើរផ្លូវមិនទានខ្ញុំដល់ខ្ញុំស្រុកនោះ កាលមានក្យសួរថា បុរសម្នាកខ្ញុំនេះនៅទីណា កត្រូវឆ្លើយថា គេទៅស្រុក នោះហើយ សេចក្តីនេះមានៀបមាយាងណា កមានៀបមេយ្យដូច្នោះដែរ ។ បទថា ឯតទហោសិ គឺព្រះរាជតម្រិះនេះនកើតឡើងហើយ កាល ព្រះមានព្រះភាគប្រឋាបខ្ញុំឈរជិតស្រុក និងទតមើលព្រះអាទិត្យ ។ បទថា អតិប្បគោ ខោ ប្រែថា ដូចជានៅព្រឹកពេក មនុស្សក្នុងត្រកូលទាំងឡាយ ដាំបបរមិនទានខ្ញុំឆ្គិន ។ មានក្យសួរថា ព្រះមានព្រះភាគទ