វត្តរបស់ស្តេចចក្រពត្តិ

រក្សាខ្លួន តើដូចម្តេច ។ គឺដោយអំណត់ដោយសេចក្តីមិនបៀតបៀន ដោយ មេត្តាចិត្ត ដោយសេចក្តីអាណិត ។ ការការរវត្ឋុ មានសំពត់ខ្ញុំស្លេក សំពត់ខ្ញុំ ដណ្តប់ខ្ញុំ និងផ្ទះជាដើម ឈ្មោះថា អាវរណ ។ ការឃុំគ្រងដើមីហាមៀបទ្ទវន្តរាយ មានចោរជាដើម ឈ្មោះថា គុត្តិ អធិបាយថា ចូរ៉ចាតខ្ញុំចែងកិច្ចទាំងអស់ខ្ញុំ នោះ គឺប្រោព្រឹត្តទៅ តោំងនៅដោយល្អ ។ ឡូវនេះ កាលទ្រងខ្ញុំសម្តែងវត្ថុ ដែលគប្បីចាតខ្ញុំការរក្សាការរឃុំគ្រង ទើបសីលេឋា អន្តោជនស្មឹ សេចក្តី សងេបក្នុងពាក្យនោះ មានដូចតទៅនេះ វត្តរបស់ស្តេចចក្រពត្តិច ូរ៉ញ៉ាំងបុត្រ និងភរិយា លេ គឺជនខាងក្នុងរបស់ខ្ញុំតោំងនៅក្នុង សីលសំវរ់ ចូរវោត្ឋុមានសំពត់ខ្ញុំ ផ្បាកម្រង និងគ្រឿងក្រអូបជាដើម ដល់ខ្ញុំ ពួកបុត្រ និងភរិយានោះ និងចូរការរៀបទ្ទវទាំងអស់ខ្ញុំដោលខ្ញុំជនទាំងនោះ ។ ក្នុងពួកទាហានជាដើម កន័យនេះដូចគ្នា ។ តែមានប្រការផ្សេងគ្នាដូច្នេះ ។ ពួក ទាហានដែលព្រះរាជាគួរស្រេង្ពាះ ដោយការបន្ឋែម្រកខ្ញុំបំណាចខ្ញុំរង្វាន់ខ្ញុំោ មិន កោន្លងហួសកាលវេលា ។ ក្សត្រដែល៉នទទួលអភិសេក គួរស្រេង្ពាះ ដោយការរោតន់ មានសេះអាជានេយ្យដស្គាតសង្ញារជាដើម ។ ក្សត្រដែលជាបទ េសរាជ គួរោត្រេកអរ ដោយការប្រគលខ្ញុំនោូវយានពាហន់ ដែលសម គួរដល់ខ្ញុំភាពជាក្សត្រនោះ ។ ហ្ម្រណ៏ទាំងឡាយ គួររោត្រេកអរដោយ ទេយ្យធម មាន៉យ ទឹក និងសំពត់ខ្ញុំជាដើម ។ ពួកគហបតី គួរស្រេង្ពាះ ដោយការពោូជស្រូវ នង្គ័ល ផាល និងគោជាដើម ។ អ្នកនៅក្នុងនិគម ឈ្មោះនេគម់ និងអ្នកនៅក្នុងជនបទ ឈ្មោះថា ជនបទា កដូចគ្នា គឺគួរ ស្រេង្ពាះដោយការពោូជស្រូវ នង្គ័ល ផាល និងគោជាដើម ៌ ។ ពួកសមណហ្ម្រណ៏ ដែលមាន៉បស្កប់ខ្ញុំហើយ មាន៉បប