រឿងនាងវិសាខា

អគ្ពញ្ទសូត្រ មានក្យផ្តើមថា ឯវម្មេ សុតំ ដូច្នេះ ។ ក្នុង អគ្ពញ្ទសូត្រនោះ មានពណនាបទដែលនៅមានអត្ថមិនទានខ្ញុំជាកខ្ញុំចាសខ្ញុំដូច្នេះ ក្នុងបទថា បុព្វារាមេ មិគារមាតុបសាទេ នេះ មានអនុបុព្វីកថាដូចតទៅ ៉នឱឋា ក្នុងអតីតកាល ក្នុងទីបំផុតនៃ ១ សែនកប់ ៀសិកាម្នាកខ្ញុំ យាងព្រះមានព្រះភាគ ព្រះនាម បទុមុត្តរ់ ហើយថ្វាយទានដល់ខ្ញុំភិកុសង មួយសែន មានព្រះពុទ្ធជាប្រធាន ៉នក្រាបចុះទេឲ្យប៉ទមូលរបស់ខ្ញុំព្រះមាន ព្រះភាគ ហើយ៉នតាំងសេចក្ត្រីឋ្នាថា ក្នុងអនាគតកាល នាងខឥុំសូម៉ន ជាៀបដ្ញាកយិកាដប្រសើររបស់ខ្ញុំព្រះពុទ្ធ ដូចជាព្រះអង្គ ។ ៀសិកានោះ អន្ទោលទៅក្នុងទេវលោក និងមនុស្សលោកអសខ្ញុំសែនកប់ ហើយ៉នបដិសន្ធិក្នុងគភរបសខ្ញុំនាងសុមនាទេវី ក្នុងផ្ទះរបស់ខ្ញុំឍនញ្ជយសេដ្ឋី ដែលជាបុត្រ របស់ខ្ញុំមេណ្ឌកសេដ្ឋី ក្នុងភទ្ទិយនគរ ក្នុងពុទ្ធទកាលរបស់ខ្ញុំព្រះមានព្រះភាគ នៃយើងទាំងឡាយ ។ ក្នុងវេលាដែលនាងកើតហើយ ពួកញាតិនតាំង ឈ្មោះនោងថា វិសាខា ។ នាងវិសាខានោះ កាលដែលព្រះមានព្រះភាគ ស្តេចយាងទៅកាន់ខ្ញុំភទ្ទិយនគរ នាងក៉នទៅធ្វើការទទួលព្រះមានព្រះភាគ មួយអន្លើដោយទារិកាឯទេឲ្យត ៥០០ នាក់ខ្ញុំ ក្នុងការ៉នឃើញព្រះមានព្រះភាគ ត្រឹមតែគ្រាដំបូងបុណ្ណោះ នាងក៉នជាព្រះសោតាបន្ន ក្នុងកាលតមក នាង ៉នទៅកាន់ខ្ញុំផ្ទះរបស់ខ្ញុំបុណ្ណវឌនកុមារ បុត្ររបស់ខ្ញុំមិគារសេដ្ឋីក្នុងក្រុងសាវត្ថី ។ មិគារសេដ្ឋី តាំងនាងទុកក្នុងតំណែងជាមាតាក្នុងផ្ទះនោះ ។ ដូច្នោះ ទើបជន ទាំងឡាយហៅនាងថា មិគារមាតា ។ កាលនាងទៅកាន់ខ្ញុំត្រកូលស្វាមី បិតា ជោងធ្វើគ្រឿងប្រដាប់ខ្ញុំ ឈ្មោះថា មហា លតាបសាធន៍ ។ ពេជ្រ ៣ នាឡិ កែវមុក្តា ១១ នាឡិ កែវប្រ