អដ្ឋកថា បាសាទិកសូត្រទី ៦

៉សាទិកសូត្រ មានពាក្យផ្តើមថា ឯវម្មេ សុតំ នឹងអធិបាយ នូវបទដែលលំបាកក្នុង៉សាទិកសូត្រនោះ ។ បទថា វេធញ្ញា នាម សក្យា នោះ សំដៅដល់ខ្ញុំពួកសក្យ់មួយពួក ឈ្មោះវេឍញ្ទា ដែលជាអ្នកសិក្សាការ ហាត់ខ្ញុំញខ្ញុំធ្នូ ។ បទថា តេសំ អម្ពវនេ បសាទេ អធិបាយថា មាន្រសាទ វែង ដែលសាងដើមីរេឲ្យនសិល់ នាអម្បវ័នរបស់ខ្ញុំពួកសក្យ់ទាំងនោះ ព្រះ ភគវាប្រឋាបខ្ញុំនៅក្នុងៀទ្យានវ័ននោះ ។ បទថា អធុនា កាលកតោបានដល់ខ្ញុំ និគណ្ញនាដបុត្រឍ្វើកាលកិរិយាថ្មី។ បទថា ទ្វេធិកជាតា គឺបែកគ្នាជាពីរ ចំណែក ។ ក្នុងបណ្តាការទាស់ខ្ញុំទែងជាដើម ការឈ្លោះគ្នាក្នុងពេលដំបូង ហៅ ថា ភណ្ឌន ការទាស់ខ្ញុំទែងនោះនចម្រើនឡើង ដោយអំណាចការកាន់ខ្ញុំដំបង ជាដើម និងដោយអំណាចការកន្លងប្ទត្តិ ឈ្មោះថា កលហ ក្យទម្លាយ គ្នាដោយន័យជាដើមថា លោកមិនដឹងទួទៅដល់ខ្ញុំធម្មវិន័យនេះ ឈ្មោះថា វិវាទ ។ បទថា វិតុទន្តា ចាកខ្ញុំដោយលំពែង គឺមាតខ្ញុំ ។ បទថា សហិតំ មេ គឺពាក្យ របស់ខ្ញុំខឥុំប្រកបដោយអត្ថ ។ បទថា អធិចិណ្ណន្តេ វិបរាវត្តំ អធិបាយថា វត្ត ណា ដែលលោកសន្សំមកហើយ គឺជំនាញហើយ ដោយអំណាចសេពមក អសខ្ញុំកាលជាយូរ វត្តនោះបានប្រែប្រួលទៅហើយ ព្រោះអាស្រ័យវាទ់របសខ្ញុំ ខឥុំ ។ បទថា អារោបិតោ តេ វាទោ គឺខឥុំនដាកខ្ញុំកំហុសលើលោក ។ បទថា ចរវាទប្បមោក្ខាយ អធិបាយថា លោកចូរកាន់ខ្ញុំកញ្ចប់ខ្ញុំយ ចូលទៅកាន់ខ្ញុំប្រជុំ ជននោះហើយ… នៅស្វែងរកោក្រៃលែងឡើង… ដើមីផោតវាទ់ ។ បទថា និព្វេធេហិ វា អធិបាយថា ម្យ៉ាងទេឲ្យត លោកចូរដោះខ្លួនពីទោសដែលយើង លើកឡើង ។ បទថា សចេ បហោសិ ប្រែថា បើអ្នកអាច ។ បទថា វធោយេវ គឺស្លាបខ្ញុំនុះឯង ។ បទថា នាដបុត្តិយេសុ គឺអន្តេវាសិករបសខ្ញុំ នាដ