ការធ្វើមរណកាលនៃនិគណ្ឋនាដបុត្ត

ក្យដែលគួរលេ ក្នុងក្យឋា តស្ស កាលកិរិយាយ ជាដើមបានលេទុកហើយទាំងអស់ខ្ញុំក្នុងខាងក្រោយ ។ ក្យថា អាមន្តេសិ សេចក្តីឋា ទ្រងខ្ញ្រុំថ្នានឹងសម្តែង ស្វាក្ខាតធម៌ ដែលធ្វើសេចក្តីស្កបខ្ញុំរម្កាបខ្ញុំ ហេតុមានការទាស់ខ្ញុំទែងគ្នាជាដើម ទើប៉នត្រាសខ្ញុំ ហៅ ។ ក្យឋា តត្ថ ប្រែថា ក្នុងធមនោះ ។ ក្យឋា សង្គាយិតព្វំ សេចក្តី ថា សងដែលព្រមព្រេងគ្នា គប្បីសង្ពាយនា គឺសងអ្នកមានក្យតែមួយ មានក្យមិនជំទាស់ខ្ញុំគ្នា គប្បីសូឍ្យ ។ ក្យថា ន វិវទិតព្វំ សេចក្តីឋា មិនគួរ លេជំទាសខ្ញុំគ្នាក្នុងអត្ឋកដោយ ក្នុងព្យ្ជន់កដោយ ។ ក្យថា ឯកោ ធម្មោ សេចក្តីឋា ព្រះឋេរ់មានសេចក្តី ្រឋ្នានឹងសម្តែងសាមគ្ពីរសច្រើនយាង ដូចពួក ១ ពួក ២ ពួក ៣ ជាដើម ទើបលេឋា ឯកោ ធម្មោ ធមមួយ ៌ ដូច្នេះ ជាលំដាប់ខ្ញុំដំបូង ។ ក្យឋា សព្វេ សត្តា សំដៅដល់ខ្ញុំ សត្វទាំងពួង ក្នុងភពទាំងពួង ដូច ក្នុងកាមភពជាដើម ក្នុងស្ទីភពជាដើម និងក្នុងឯកវោការភពជាដើម ។ ក្យថា អាហារដ្ឋិតិកា មានបទនិយាមថា សត្វទាំងនោះ តាំងនៅ ៉ន្រេះអាហារ ដូច្នោះ ទើបឈ្មោះថា អាហារដ្ឋិតិកា អ្នកតាំងនោន ព្រោះអាហារ ។ អាហាររមែងជាហេតុនៃការតាំងនៅបានដល់ខ្ញុំ សព្វសត្វ ដោយប្រការដូច្នេះ ។ ព្រះឋេរ់សម្តែងអត្ថថា លោកទាំងឡាយ ធម ១ គឺ សត្វទាំងឡាយតាំងនៅន ព្រោះអាហារនេះ ព្រះសាស្តារបសខ្ញុំយើងទាំងឡាយ ទ្រងខ្ញុំជ្រាបសេចក្តីពិតហើយបានត្រាសខ្ញុំទុកជាការត្រឹមត្រូវ ។ កាលបើ ដូច្នេះ ក្យដែលត្រាសខ្ញុំថា ពួកទេវតាជាអសញ្ទសត្វ ជាអហេតុក់ មិនមានអាហារ មិនមានផស្ស់ ដូច្នេះជាដើម នឹងមិនជាការខុសទ្ថេ ។ មិនខុស្រេះ ទេវតាទាំងនោះ កមានឈានជាអាហារ ។ បើដូច្នោះ សូមីពាក្យដែល