ពោលអំពីធម៌ពួក ៣

កាលសម្តែងសាមគ្ពីរសដោយអំណាចធមពួកពីរ ដូច្នេះហើយ ឥឡូវនេះ ព្រះឋេរ់ផ្តើមទេសនាតទៅ ដើមីនឹងសម្តែងដោយអំណាចធមពួកបី ។ បណ្តាធមទាំងនោះ ឈ្មោះថា លោភ ដោយអត្ថថា ចងខ្ញុំន ។ អកុសល នោះផង ជាមូលផង ្ថឋា លោភ់ជា ៌ មូលនៃអកុសលទាំងឡាយ ដូច្នោះ ទើបឈ្មោះថា អកុសលមូល ។ ឈ្មោះថា ទោស ដោយអត្ថថា ប្រទូស្ត ។ ឈ្មោះថា មោហ ដោយអត្ថថា ល្កងខ្ញុំ ។ ចំណែកអលោភ់ជាដើម គប្បីជ្រាប ដោយន័យផ្ទុយគ្នានឹងលោភ់ទាំងនោះជាដើម ។ ការប្រព្រឹត្តអាក្រក់ខ្ញុំប្រទូស្ត ្ថថា ការប្រព្រឹត្តខុសប្រក្រតី ដូច្នោះ ទើប ឈ្មោះថា ទុច្ចរិត ។ ទុច្ចរិត ដោយកាយ ្ថឋា ទុច្ចរិតដែលប្រព្រឹត្តទៅផ្លូវកាយ ដូច្នោះ ទើបឈ្មោះថា កាយទុច្ចរិត ។ សូមីក្យដសេស កមានន័យដូចគ្នា ។ ការប្រព្រឹត្តត្រឹមត្រូវ ្ថថា ការប្រព្រឹត្តល្អ ដូច្នោះ ទើបឈ្មោះថា សុចរិត ។ និងធមពួកបី ទាំង ២ ប្រការនេះ គួរនឹងលេដោយប្ទត្តិមួយ ន័យដោយកម្ម បឋមួយន័យ ។ និងលេដោយប្ទត្តិមុន ។ ការកន្លងល្មើសសិកាបទ ដែលប្ទត្តទុកហើយ ក្នុងកាយទ្វារ ឈ្មោះថា កាយទុច្ចរិត ការមិនកន្លង ល្មើស ឈ្មោះថា កាយសុចរិត ។ ការកន្លងល្មើសសិកាបទ ដែល៉នប្ទត្ត ហើយក្នុងវចីទ្វារ ឈ្មោះថា វចីទុច្ចរិត ការមិនកន្លងល្មើសឈ្មោះថា វចីសុចរិត ។ ការកន្លងល្មើសសិកាបទ ដែលប្ទត្តហើយក្នុងទ្វារទាំង ២ នុះឯង ឈ្មោះថា មនោទុច្ចរិត ការមិនកន្លងល្មើស ឈ្មោះថា មនោសុចរិត ។ នេះ លេដោយប្ទត្តិ ។ ចំណែកចេតនា ៣ យាង មាន៉ណាតិតជាដើម ដែលកើតឡើង ទាំងក្នុងកាយទ្វារ ទាំងក្នុងវចីទ្វារ ឈ្មោះថា កាយទុច្ចរិត ។ ចេតនា ៤ យាង មានមុសាវាទជាដើម ឈ្មោះថា វចីទុច្ចរិត ។ ធម ៣ យាង ដែលប្រកបដោយ ចេតនា គឺអភិជ្ឈា សម្លឹងរំពៃចងខ្ញុំនរបសខ្ញ