ពោលអំពីធម៌ពួក ៧

បទថា និព្វេធភាគិយា សេចក្តីឋា ព្រះនិព្វាន លោកហៅថា និព្វេធ ។ ជនទាំងឡាយ រមែងសេពគបខ្ញុំ គឺរមែងចូលទៅជិត ព្រះនិព្វាននោះ ព្រោះហេតុនោះ ឈ្មោះថា និព្វេធភាគិយា ចំណែកនៃការចាក់ខ្ញុំធ្លុះ ៌ ។ អនិច្ចស្ទាជាដើម លោកលេក្នុងពួក ៥ ។ សេចក្តីកំណត់ខ្ញុំសំដៅក្នុងនិរោធានុបស្សនាញាណ ឈ្មោះថា និរោធសញ្ញា ។ ក្យជាដើមថា ឥមេ ខោ អាវុសោ បណ្ឌិតគប្បីប្រកបដោយន័យដែលលេហើយនុះឯង ។ ព្រះឋេរ់លេនូវប្ញា ១៣២ ប្ញា ដោយអំណាចនៃពួក្រំមួយ ២២ ពួក សម្តែងសាមគ្ពីរស ដោយប្រការដូច្នេះឯង ។ ពួក ៦ ចប់ ពោលអំពីធម៌ពួក ៧ ព្រះឋេរ់គ្រាសម្តែង សាមគ្ពីរស ដោយអំណាចនៃពួក ៦ ដោយប្រការដូច្នេះហើយ ឥឡូវនេះ ដើមីនឹងសម្តែងសាមគ្ពីរស ដោយអំណាច នៃពួក ៧ ទើបផ្តើម្ររព្ឍព្រះឍមទេសនាទេឲ្យត ។ បណ្តាបទទាំងនោះ ទ្រព្យ គឺសទ្ធា ឈ្មោះថា ទ្រព្យ គឺសទ្ធាដោយអត្ថថា ៉នចំេះនូវសមត្តិ ។ ក្នុងបទទាំងពួង កន័យនេះដូចគ្នា ។ បណ្តាអរិយទ្រព្យ ទាំងនេះ ទ្រព្យ គឺប្ទាប្រសើរជាងទ្រព្យទាំងពួង ។ ព្រោះថា សត្វទាំងឡាយ តាំងនៅក្នុងប្ទាហើយ បំពេញសុចរិត ៣ សីល ៥ សីល ១០ បោរិបូណ រមែងចូលដល់ខ្ញុំសួគ គឺរមែងចាកខ្ញុំធ្លុះនូវសាវក៉រមីញាណ បច្ចេកឍ្ទើាណ និងព្រះសព្វ្ទុត្ទាណ៉ន ។ ប្ទា លោកហៅថា ទ្រព្យ គឺប្ទា ព្រោះជា ហេតុនៃការ៉នចំពោះនូវសមត្តិទាំងនេះ ។ អរិយទ្រព្យទាំង ៧ ប្រការនេះ លោកលេឋា លាយដោយលោកិយ និងលោកុត្តរ ។ ពោជ្ឈង្គកថា លោក៉នលេហើយនោះឯង ។ បរិវារនៃសមាធិ ឈ្មោះថា សមាធិបរិក្ខារា ។ សម្មាទិដ្ឋិជា ដើម មានអត្ថដូចដែលលោកលេហើយនោះឯង ។ ដោយបទថា សម្មាទិដ្ឋិ ទាំងនេះជាដើម បរិការ ៧ លោកលេឋា ទាំងជាលោកិយ ទាំងជាលោកុត្តរនោះឯង ។ [ ២០០-២០១ ] ធមរបស់ខ្ញុំអសបុ