ពោលអំពីធម៌ពួក ៨

ប្រកបដោយន័យដែលខឥុំលេហើយនោះឯង ។ ព្រះឋេរ់លេ ៩៨ ប្ញា ដោយអំណាចនៃពួក្រំពីរ ១៤ ពួកសម្តែងសាមគ្ពីរស ដោយប្រការដូច្នេះឯង ។ ពួក ៧ ចប់ ពោលអំពីធម៌ពួក ៨ ព្រះឋេរ់លុះសម្តែងសាមគ្ពីរស ដោយអំណាចនៃពួក ៧ ដោយប្រការដូច្នេះហើយ ឥឡូវនេះ ដើមីនឹងសម្តែងសាមគ្ពីរសដោយអំណាច នៃពួក ៨ ទើបផ្តើម្ររព្ឍព្រះឍមទេសនាតទៅទេឲ្យត ។ បណ្តាបទទាំងនោះ បទថា មិច្ឆត្តា គឺមិនពិត្រកដបានដល់ខ្ញុំ មានសភាពដែលខុស ។ [ ២១២-២១៣ ] បទថា សម្មត្តា គឺពិត្រកដបានដល់ខ្ញុំ មានសភាព ដែលត្រូវដោយប្រពៃ ។ បទថា កុសីតវត្ថូនិ បានដល់ខ្ញុំ រេឧង គឺទីអាស្រ័យរបស់ខ្ញុំ មនុស្សខ្ជិលច្រអូស គឺរបស់ខ្ញុំមនុស្សខ្ជិល អធិបាយថា ហេតុនៃសេចក្តីខ្ជិលច្រអូស ។ ច្រើនបទថា កម្មំ កត្តព្វំ ហោតិ សេចក្តីឋា គប្បីធ្វើកម្ម មានការធ្វើ ចីវរជាដើម ។ ច្រើនបទថា ន វីរិយំ អារព្ភតិ សេចក្តីឋា មិន្ររព្ធ សេចក្តីព្យាយាមទាំង ២ យាង ។ បទថា អប្បត្តស្ស សេចក្តីឋា ដើមីសម្រេចធម គឺឈាន វិបស្សនា មគ្គ និងផល ដែលខ្លួនមិនទានខ្ញុំសម្រេច ។ បទថា អនធិគតស្ស សេចក្តីឋា ដើមីប្រយោជន៍ គឺការសម្រេចធម គឺឈាន វិបស្សនា មគ្គ និងផលនោះឯង ដែលខ្លួនមិនទានខ្ញុំនសម្រេច ។ បទថា អសច្ឆិកតស្ស សេចក្តីឋា ដើមី ប្រយោជន៍ គឺការធ្វើចោសខ្ញុំធម គឺឈាន វិបស្សនា មគ្គ និងផលនោះ ដែល ខ្លួនមិនទានខ្ញុំធ្វើចោសខ្ញុំ ។ ពីរក្យនេះថា ឥទំ បឋមំបានដល់ខ្ញុំ ការអង្គុយចុះ ដោយការគិត ៌ យាងនេះថា ណ្ហើយចុះ យើងនឹងដេក ដូច្នេះ ចាតខ្ញុំជារេឧង នៃសេចក្តីខ្ជិលច្រអូសជាមុន ។