ពោលអំពីធម៌ពួក ៩

ឯង ។ សមពិតដូចព្រះតម្រាស់ខ្ញុំថា ម្នាលភិកុទាំងឡាយ លោកធម ៨ ទាំង ប្រការនេះ រមែងវិលទៅតាមលោក និងលោកករមែងវិលទៅតាមលោកធម ៨ ប្រការដូច្នេះ ។ ពីរបទថា លាភោ អលាភោ បណ្ឌិតគប្បីជ្រាបថា លុះ លាភមក ការមិនមានលាភកមកផង ។ ក្នុងយសជាដើម កន័យនេះដូចគ្នា ។ [ ២២០-២២១ ] កឋាឋា អភិភាយតន់ និងវិមោក លោកលេហើយ នុះឯង ។ ក្យឋា ឥមេ ខោ អាវុសោ ជាដើម បណ្ឌិតគប្បីប្រកបដោយន័យ ដែលលេហើយដូចគ្នា ។ ព្រះឋេរ់លេប្ញា ៨៨ ប្ញា ដោយអំណាច នៃពួក្រំបី ១១ ពួក សម្តែងសាមគ្ពីរសហើយ ដោយប្រការដូច្នេះឯង ។ ពួក ៨ ចប់ ពោលអំពីធម៌ពួក ៩ ព្រះឋេរ់លុះសម្តែងសាមគ្ពីរស ដោយអំណាចនៃពួក ៨ ដោយប្រការដូច្នេះហើយ ឥឡូវនេះ ដើមីសម្តែងសាមគ្ពីរសដោយអំណាច នៃពួក ៩ ទើប្ររព្ឍព្រះឍមទេសនាជាបន្តទេឲ្យត ។ បណ្តាបទទាំងនោះ បទថា អាឃាតវត្ថូនិ ប្រែថា ហេតុនៃគំនុំ ។ ពីរ បទថា អាឃាតំ ពន្ធតិ សេចក្តីឋា ចង គឺធ្វើបានដល់ខ្ញុំ ញ៉ាំងសេចក្តីក្រោធ ោកើតឡើង ។ ច្រើនបទថា តំ កុតេត្ថ លព្ភា សេចក្តីឋា ការប្រព្រឹត្តវត្ថុដែល មិនជាប្រយោជន៍នោះ កុំនមានឡើយ ព្រោះហេតុនោះ ដែលបុគ្គលគប្បីន ពីទីណា គឺអាចដើមីនដោយហេតុអ្វី ក្នុងបុគ្គលនេះ ។ បុគ្គលគិតយាងនេះ ថា ធម្មតា បុគ្គលដទៃ រមែងធ្វើសេចក្តីវិនាសតាមសេចក្តីពេញចិត្តនៃចិត្តរបស់ខ្ញុំ ខ្លួនដល់ខ្ញុំបុគ្គលដទៃ ដូច្នេះ រមែងបន្ទោបង់ខ្ញុំសេចក្តីអាឃាត៉ន ។ ម្យ៉ាងទេឲ្យត អធិបាយថា ប្រសិនបើយើងគប្បីធ្វើសេចក្តីក្រោឍតបសោត ការធ្វើសេចក្តី ក្រោធនោះ យើងនឹងគបីនអំពីទីណាក្នុងបុគ្គលនេះ ្ថគបីនដោយហេតុ អ្វី ។