ពោលអំពីធម៌ពួក ១០

ធម្មោ ច ទេសិយតិ សេចក្តីឋា សច្ចធម ៤ ដែលព្រះមានព្រះភាគទ្រងខ្ញុំសម្តែង ។ បទថា ឱបសមិកោ សេចក្តីឋា ធ្វើការចូលទៅរម្កាបខ្ញុំកិលេស ។ បទថា បរិនិព្វានិកោ សេចក្តីឋា នាំមកនូវការរលត់ខ្ញុំកិលេសដោយជុំវិញ ។ បទថា សម្ពោធគាមី សេចក្តីឋា អ្នកចាកខ្ញុំធ្លុះដោយមគ្ព្ទាណ ៤ ។ បទថា អញ្ញតរំ សេចក្តី ថា អស្ទភព ្ថឋា អរូបភព ។ បទថា អនុបុព្វវិហារា សេចក្តីឋា វិហារធមដែលគប្បីចូលទៅ តាមលំដាប់ខ្ញុំ ។ បទថា អនុបុព្វនិរោធា សេចក្តីឋា រលត់ខ្ញុំទៅតាមលំដាប់ខ្ញុំ ។ ក្យ ថា ឥមេ ខោ អាវុសោ ជាដើម បណ្ឌិតគប្បីប្រកបដោយន័យដូច ដែលលេ ហើយនុះឯង ។ ព្រះឋេរ់កាលលេ ៥៤ ប្ញា ដោយអំណាច នៃពួក្រំបួន ៦ ពួក សម្តែងសាមគ្ពីរសហើយ ដោយប្រការដូច្នេះឯង ។ ពួក ៩ ចប់ ពោលអំពីធម៌ពួក ១០ ព្រះឋេរ់ គ្រាសម្តែងសាមគ្ពីរសដោយអំណាចនៃពួក ៩ ដោយ ប្រការដូច្នេះហើយ ឥឡូវនេះ ដើមីនឹងសម្តែងសាមគ្ពីរសដោយអំណាចនៃពួក ១០ ទើប្ររព្ឍព្រះឍមទេសនាទេឲ្យត ។ បណ្តាបទទាំងនោះ បទថា នាថករណា សេចក្តីឋា ធមដែលធ្វើទីពឹង នៃខ្លួន ដែលព្រះមានព្រះភាគត្រាសខ្ញុំយាងនេះថា ម្នាលភិកុទាំងឡាយ អ្នកទាំង- ឡាយ ចូរជាបុគ្គលមានទីពឹង កុំជាបុគ្គលមិនមានទីពឹងឡើយ ។ ម្នាលភិក្ខុ ទាំងឡាយ ធមសម្រាប់ខ្ញុំធ្វើមោនទីពឹងនេះ មាន ១០ យាង ។ គប្បីជ្រាប វិនិច្ឆ័យក្នុងក្យឋា កល្យាណមិត្តោ ជាដើម ។ មិត្រទាំងឡាយរបស់ខ្ញុំបុគ្គល នោះ ដល់ខ្ញុំព្រមដោយគុណ មានសីលជាដើម គឺជាបុគ្គលល្អ ព្រោះហេតុនោះ បុគ្គលនោះ ឈ្មោះថា កល្យាណមិត្ត អ្នកមានមិត្រល្គ ៌ ។