អធិប្បាយ អរិយបុគ្គល

កំណត់ដឹងដូចបុថុជ្ជនឡើយ ទាំងមិនមែនលោកបានកំណត់ដឹងអស់ហើយ ដូចជា ព្រះខីណាស្រពនោះឡើយ ។ ពាក្យដ៏សេសក្នុងបទទាំងពួង មានន័យដូច ពោលហើយដូចគ្នា ។ ពោលអំពីន័យទី ២ អធិប្បាយ សេក្ខបុគ្គល ចប់ អធិប្បាយ អរិយបុគ្គល ព្រះមានព្រះភាគ កាលទ្រង់សម្តែងការប្រព្រឹត្តទៅរបស់ព្រះ សេក្ខៈ ក្នុងវត្ថុធាតុ មានបឋវីជាដើម ដូចពណ៌នាយ៉ាងនេះហើយ ឥឡូវនេះ កាលទ្រង់សម្តែងការប្រព្រឹត្តទៅរបស់ព្រះខីណាស្រព ទើបត្រាស់បទជាដើមថា យោបិ សោ ភិក្ខវេ ភិក្ខុ អរហំ ដូច្នេះ ។ បណ្តាបទទាំងនោះ បិ សព្ទ ក្នុងបទថា យោបិ មានការប្រមូលមកជា អត្ថ ។ ដោយ បិ សព្ទនោះ ព្រះមានព្រះភាគទ្រង់សម្តែងថា ក្នុងទីនេះរមែង បានការស្មើគ្នាដោយចំណែកទាំង ២ ។ អធិប្បាយថា ព្រះសេក្ខៈ ឈ្មោះថា ជាអ្នកស្មើដោយព្រះខីណាស្រព ព្រោះភាពជាព្រះអរិយបុគ្គល ដោយហេតុ នោះ ទើបលោកបាននូវភាពស្មើគ្នាដោយបុគ្គល ។ ចំណែកភាពជាអ្នកស្មើគ្នា ដោយអារម្មណ៍ ក៏មានន័យដូចពោលហើយដូចគ្នា ។ បទថា អរហំ សេចក្តីថា បុគ្គលមានកិលេសនៅឆ្ងាយ អធិប្បាយថា បុគ្គលមានកិលេសឆ្ងាយ គឺមានកិលេសដែលលោកលះបានហើយ ។ សម ដូចព្រះតម្រាស់ដែលព្រះមានព្រះភាគត្រាស់ថា ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ ភិក្ខុ ដែលឈ្មោះថា អរហន្ត តើដោយប្រការដូចម្តេច អកុសលធម៌ទាំងឡាយ ដ៏លាមក ប្រកបដោយសេចក្តីសៅហ្មង ធ្វើសត្វឲ្យកើតក្នុងភពថ្មីទៀត ជាធម៌ ប្រព្រឹត្តទៅមួយអន្លើដោយសេចក្តីក្រវល់ក្រវាយ មានទុក្ខជាវិបាក ប្រកបដោយ ជាតិ ជរា មរណៈ ប្រព្រឹត្តទៅក្នុងខាងមុខ ជាកិលេសឆ្ងាយអំពីភិក្ខុនោះ ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ ភិក្ខុដែលឈ្មោះថា អរហន្ត ដោយប្រការដូច្នេះឯង ។