អាសវ្វលះបានដោយការចេម្រីន

ចង្ហៀតចង្អល់ចិត្ត គប្បីកើតឡើងដល់ភិក្ខុដែលបន្ទោបង់មិនបាននូវវិតក្កៈឯណាមួយ ក្នុងបណ្តាវិតក្កទាំងនោះ ។ ពាក្យដ៏សេសមានន័យដូចពោលហើយនោះ ឯង ។ ក្នុងទីនេះ កាមាសវៈនោះឯង គឺកាមវិតក្កៈ អាសវៈដែលប្លែកចេញទៅ អំពីកាមវិតក្កៈនោះ ឈ្មោះថា ភវាសវ ។ អាសវៈដែលសម្បយុត្តដោយ ភវាសវៈនោះឯង ឈ្មោះថា ទិដ្ឋាសវ ។ ការមិនដឹងក្នុងវិតក្កទាំងឡាយ ឈ្មោះថា អវិជ្ជាសវ ។ គប្បីជ្រាបការកើតឡើងនៃអាសវៈទាំងនេះ ដោយ ប្រការដូចពណ៌នាមកនេះ ។ បទថា ឥមេ វុច្ចន្តិ ។ បេ ។ វិនោទនា បហាតព្វា សេចក្តីថា អាសវៈមានប្រការដូចពោលហើយ ដោយអំណាចកាមវិតក្កជាដើមទាំងនេះ គប្បីជ្រាបថា ព្រះមានព្រះភាគត្រាស់ថា ភិក្ខុគប្បីលះ ដោយការបន្ទោបង់ ពោល គឺវីរិយសំវរៈដែលសហគតៈដោយការពិចារណា ទោសក្នុងវិតក្កៈនោះៗ ។ អាសវៈលះបនដោយការចម្រើន បទថា បដិសង្ខា យោនិសោ សតិសម្ពោជ្ឈង្គំ ភាវេតិ សេចក្តីថា ភិក្ខុពិចារណាឃើញទោសនៃការមិនអប់រំ និងអានិសង្សនៃការអប់រំ ដោយឧបាយ គឺដោយត្រូវផ្លូវ ហើយគួរចម្រើនសតិសម្ពោជ្ឈង្គ ។ ក្នុង បទទាំងពួងក៏ន័យនេះ ។ ក្នុងអធិការនៃពោជ្ឈង្គនេះ ពោជ្ឈង្គដែលជា លោកុត្តរបុណ្ណោះដែលកើតឡើង ព្រោះបានសម្រេចមគ្គ ៣ ខាងដើម ព្រះមាន ព្រះភាគទ្រង់បំណងយកហើយក្នុងទីនេះ ដោយពិត សូម្បីយ៉ាងនោះ ដើម្បីការមិនវង្វេងក្នុងពោជ្ឈង្គទាំងឡាយរបស់ពួកភិក្ខុ ដែលធ្វើសេចក្តីព្យាយាមដំបូង ខ្ញុំនឹងពណ៌នាដោយន័យនៃពោជ្ឈង្គទាំងនោះ ដោយលាយឡំគ្នា ទាំងខាងលោកិយផង ខាងលោកុត្តរផង ។ តែក្នុងទីនេះ ខ្ញុំនឹងលះបង់ន័យ ដែលជាលោកិយចេញ កាន់យកន័យខាងលោកុត្តរបុណ្ណោះ ។ ក្នុងអធិការ នៃពោជ្ឈង្គនេះ បណ្ឌិតគប្បីជ្រាបវិនិច្ឆ័យបទខាងដើមទាំង ៧ ដែលលោក ពោលទុកដោយន័យជាដើ