អដ្ឋកថា ធម្មទាយាទសូត្រទី ៣

ធម្មទាយាទសូត្រនេះ មានពាក្យផ្តើមថា ឯវម្មេ សុតំ ។ ព្រោះធម្មទាយាទសូត្រនោះ ទ្រង់លើកឡើងសម្តែងតាមដែលមានរឿងកើតឡើង ដូច្នោះ ខ្ញុំនឹងសម្តែងហេតុដែលនាំឲ្យកើតព្រះសូត្រនោះហើយ ទើបធ្វើ ការបរិយាយ ពង្រីកព្រះសូត្រនោះទៅតាមលំដាប់បទ ។ សួរថា ធម្មទាយាទសូត្រនេះ ព្រះមានព្រះភាគទ្រង់លើកឡើងសម្តែង ព្រោះមានរឿងអ្វីកើតឡើង ឆ្លើយថា រឿងលាភសក្ការៈ ។ បានឮមកថា លាភសក្ការៈកើតឡើងដល់ព្រះមានព្រះភាគ ព្រោះទ្រង់ បានសន្សំទានបារមីឲ្យបរិបូណ៌ហើយ អស់ ៤ អសង្ខេយ្យ ជាការពិត ព្រោះ ព្រះបារមីគ្រប់ប្រការ ហាក់ដូចជាមកប្រជុំគ្នាថា នឹងឲ្យផលក្នុងអត្តភាពមួយ នេះឯង ដូច្នេះហើយ ឲ្យកើតជាក្រសែទឹកធំ គឺលាភសក្ការៈ ដូចមហាមេឃ ដែលសហការគ្នាជាគូៗ តាំងខ្លួនឡើងគ្រប់ទិស ហើយធ្លាក់ចុះមក ឲ្យកើតជា អន្លង់ទឹកធំ ដូច្នេះ ។ ប្រជាជនមានវណ្ណៈផ្សេងៗ មានក្សត្រ និងព្រាហ្មណ៍ជាដើម មានដៃ កាន់បាយ ទឹក យាន សំពត់ កម្រងផ្កា គ្រឿងក្រអូប និងគ្រឿងលាបជាដើម មកអំពីទីនោះៗ ហើយនាំគ្នាសួររកព្រះមានព្រះភាគថា ព្រះពុទ្ធអង្គគង់នៅទីណា ព្រះមានព្រះភាគប្រថាប់នៅទីណា ព្រះទេវទេព ព្រះនរៈដ៏អង់អាច ព្រះបុរសសីហរាជ ប្រថាប់នៅទីណា ប្រជាជនទាំងនោះ ប្រើរទេះទាំងឡាយ ១០០ រទេះ ដឹកបច្ច័យមក កាលមិនទាន់បានឱកាសចូលគាល់ ក៏ចត រទេះតម្រៀបជាប់គ្នាដោយជុំវិញ មានផ្ទៃដីរាប់គាវុត ដូចជា អន្ធកវិន្ទព្រាហ្មណ៍ ជាគំរូជាដើម ។ បើពោលឲ្យល្អិត អ្នកសិក្សាគប្បីជ្រាបបានតាម ន័យដែលមកហើយក្នុងខន្ធកៈ និងក្នុងសូត្រនោះ ។