អត្ថរបស់ អភិកន្ត សព្ទ

ព្រាហ្មណ៍បានស្តាប់ព្រះតម្រាស់នោះហើយ មានចិត្តត្រេកអរ ទើបបាន ពោលពាក្យថា អនុកម្បិតរូប ដូច្នេះជាដើម ។ បណ្តាបទទាំងនោះ បទថា អនុកម្បិតរូប ប្រែថា ជាប្រភេទដែលព្រះគោតម ដ៏ចម្រើនអនុគ្រោះហើយ គឺជាបុគ្គលដែលព្រះគោតមដ៏ចម្រើនឧបការៈ ហើយជាសភាវៈ ។ បទថា ជនតា ប្រែថា ពពួកជន ។ បទថា យថាតំ អរហតា សម្មាសម្ពុទ្ធេន សេចក្តីថា ពួកជនឯក្រោយ ក៏ព្រះគោតមដ៏ចម្រើនអនុគ្រោះហើយ ដូចបុគ្គលដែលព្រះអរហន្តសម្មាសម្ពុទ្ធ គប្បីអនុគ្រោះ ។ ព្រាហ្មណ៍កាលពោលយ៉ាងនេះហើយ កាលនឹងសម្តែងនូវការសរសើរ ព្រះធម្មទេសនានោះរបស់ព្រះមានព្រះភាគទៀត ទើបបានពោលពាក្យនេះនឹង ព្រះមានព្រះភាគថា បពិត្រព្រះគោតមដ៏ចម្រើន ព្រះតម្រាស់របស់ព្រះអង្គ ពីរោះក្រៃពេក ព្រះតម្រាស់របស់ព្រះអង្គចាប់ចិត្តពន់ពេក ។ ក្នុងបទថា អភិក្កន្តំ ភោ គោតម ជាដើមនោះ អភិកន្ត សព្ទនេះ ប្រើ ក្នុងអត្ថថា ខយ អស់ទៅ សូន្យទៅ កន្លងទៅ សុន្ទរ ល្អ អភិរូប ស្អាត និង អព្ភនុមោទន សរសើរ ត្រេកអរ ។ អភិកន្ត សព្ទ ដែលប្រើក្នុងអត្ថថា ខយ ដូចក្នុងប្រយោគជាដើមថា អភិក្កន្តា ភន្តេ រត្តិ និក្ខន្តោ បឋមោ យាមោ ចិរនិសិន្នោ ភិក្ខុសង្ឃោ បពិត្រព្រះអង្គដ៏ចម្រើន វេលារាត្រីបឋមយាមកន្លងទៅហើយ ភិក្ខុសង្ឃ អង្គុយចាំយូរហើយ ។ ប្រើក្នុងអត្ថថា សុន្ទរ ដូចក្នុងប្រយោគជាដើមថា អយំ ឥមេសំ ចតុន្នំ បុគ្គលានំ អភិក្កន្តតរោ ច បណីតតរោ ច បណ្តាបុគ្គលទាំង ៤ ពួកនេះ បុគ្គលនេះ ចាត់ថា ល្អជាងផង ប្រសើរជាងផង ។ ប្រើក្នុងអត្ថថា អភិរូប ដូចក្នុងប្រយោគជាដើមថា កោ មេ វន្ទតិ បទានិ ឥទ្ធិយា យសសា ជលំ អភិក្កន្តេន វណ្ណេន សព្វា ឱភាសយំ ទិសា អ្នកណាហ្ន៎ រុងរឿង ដោយឫទ្ធិ និងយស មានសម្បុរល្អ ញ៉