អធិប្បាយសេចក្តីប្រាថ្ថា ១៣ យ៉ាង

សមាទាយ សេចក្តីថា កាន់យកដោយល្អ ។ បទថា សិក្ខថ សិក្ខាបទេសុ សេចក្តីថា ពួកអ្នកចូរកាន់យកសិក្ខាបទទាំងនោះដោយល្អ ហើយសិក្សាចុះ ។ ម្យ៉ាងទៀត ក្នុងបទថា សមាទាយ សិក្ខថ សិក្ខាបទេសុ នេះ មាន សេចក្តីសង្ខេបថា វត្ថុណានីមួយ មិនថាប្រព្រឹត្តទៅផ្លូវកាយ ឬផ្លូវវាចាឡើយ គួរសិក្សាក្នុងសិក្ខាបទ គឺក្នុងចំណែករបស់សិក្ខាបទ ពួកអ្នកចូរកាន់យកវត្ថុ ទាំងអស់នោះដោយល្អ ហើយសិក្សាចុះ ។ ឯបទទាំងឡាយ មានបទថា បតិមោក្ខសំវរា ជាដើម ទាំងអស់នោះ បានពោលទុកហើយ ក្នុងបករណ៍វិសេស ឈ្មោះវិសុទ្ធិមគ្គយ៉ាងពិស្តារ ។ សួរថា ពាក្យថា អាកង្ខេយ្យ ចេ នេះ ព្រះមានព្រះភាគទ្រង់ ផ្តើមទុក ព្រោះហេតុអ្វី ឆ្លើយថា ដើម្បីទ្រង់សម្តែងអានិសង្សរបស់សីល ។ សូម្បីបុគ្គលដែលបួសមិនយូរ ឬបុគ្គលដែលមានបញ្ញាថោកថយ គប្បី មានការគិតយ៉ាងនេះថា ព្រះមានព្រះភាគត្រាស់ថា ពួកអ្នកចូរបំពេញសីល ពួកអ្នកចូរបំពេញសីល ដូច្នេះ អ្វីហ្ន៎ ជាអានិសង្ស អ្វីជាការប្លែកផ្សេងគ្នា អ្វី ជាការចម្រើនក្នុងការបំពេញសីល ដូច្នេះ ។ ដើម្បីទ្រង់សម្តែងអានិសង្ស ១៧ ប្រការ ដល់ភិក្ខុដែលបួសថ្មីជាដើមនោះ ទើបព្រះមានព្រះភាគត្រាស់យ៉ាង នេះ ។ សេចក្តីនេះដូចម្តេច ភិក្ខុទាំងឡាយ បានស្តាប់អានិសង្សដែលមាន សភាពជាទីស្រឡាញ់ ជាទីពេញចិត្ត របស់សព្រហ្មចារីទាំងឡាយជាខាង ដើម មានការអស់ទៅនៃអាសវៈជាទីបំផុតនោះហើយ នឹងបំពេញសីលឲ្យ បរិបូណ៌ ដូចអ្នកជំនួញលក់ទឹកអំពៅ ដូច្នោះ ។