អធិប្បាយអវិជ្ជាវារ្វ

ហើយ ដោយការកម្រើកក្នុងកាយទ្វារ ។ ពាក្យថា វចីសង្ខារ នេះ ជាឈ្មោះរបស់វចីសព្ចោតនា ២០ ដួងដូចគ្នា ដែលប្រព្រឹត្តទៅហើយ ដោយការកម្រើកវាចាក្នុងវចីទ្វារ ។ សង្ខារដែលប្រព្រឹត្តទៅហើយតាមផ្លូវចិត្ត ឈ្មោះថា ចិត្តសង្ខារ ពាក្យ ថា ចិត្តសង្ខារ នេះ ជាឈ្មោះនៃមនោសព្ចោតនា ១៩ ដែលជាលោកិយកុសល និងលោកិយអកុសល ដែលប្រព្រឹត្តទៅហើយ គឺកើតឡើងដល់ បុគ្គលដែលអង្គុយគិតក្នុងទីកំបាំង ដោយមិនបានធ្វើការកម្រើកកាយ និងវាចា ក្នុងពាក្យថា អវិជ្ជាសមុទយា នេះ គប្បីជ្រាបវិនិច្ឆ័យថា អវិជ្ជានៃសង្ខារ ដែលជាកុសលដោយឧបនិស្សយប្បច្ច័យខ្លះ របស់សង្ខារដែលជាអកុសល ដោយសហជាតប្បច្ច័យជាដើមខ្លះ ។ ពាក្យដ៏សេស មានន័យដូចពោល មកហើយនោះឯង ដូច្នេះ ។ អធិប្បាយ សង្ខារវារៈ ចប់ អធិប្បាយ អវិជ្ជាវារៈ គប្បីជ្រាបវិនិច្ឆ័យក្នុងអវិជ្ជាវារៈដូច្នេះថា ការមិនដឹងក្នុង ទុក្ខសច្ច ឈ្មោះថា ការមិនដឹងក្នុងទុក្ខ ។ ពាក្យថា ទុក្ខេ អញ្ញាណំ នេះ ជាឈ្មោះរបស់មោហៈ ។ ក្នុងពាក្យទាំងឡាយ មានពាក្យថា សមុទយេ អញ្ញាណំ ជាដើមក៏មានន័យដូច្នេះ ។ ក្នុងចំនួនសច្ចៈទាំង ៤ នោះ ការមិនដឹងក្នុងទុក្ខ គប្បីជ្រាបបានដោយ ហេតុ ៤ ប្រការ គឺដោយការឈមចុះខាងក្នុង ១ ដោយស្ថាន ១ ដោយ អារម្មណ៍ ១ ដោយការបិទបាំង ១ ។ ពិតហើយ ការមិនដឹងទុក្ខនោះ ឈ្មោះ ថា ឈមចុះខាងក្នុងទុក្ខ ព្រោះទាក់ទងក្នុងទុក្ខសច្ច ទុក្ខសច្ច ឈ្មោះថា ជាទី តាំង ព្រោះជានិស្សយប្បច្ច័យនៃការមិនដឹងទុក្ខនោះ ឈ្មោះថា ជាអារម្មណ៍ ព្រោះជាអារម្មណប្បច្ច័យនៃការមិនដឹងទុក្ខនោះ ទុក្ខសច្ច រមែងបិទបាំងការ មិនដឹងទុក្ខនោះផងដែរ ។