អត្ថរបស់ កប្ប សព្ទ

គុណគ្របខ្ញុំគ្រាន់ខ្ញុំ ប្រព្រឹត្តព្រហ្មចរិយឍមក្នុងធម្មវិន័យនេះ ដូច្នេះ ។ មានអត្ថថា មិនប្រកប ដូចក្នុងពាក្យជាដើមថា កេវលី វុសិត្វា ឧត្តមបុរិសោតិ វុច្ចតិ តថាគតពោលថា ជាបុរសឧត្តម មានកិច្ចបានធ្វើអស់ហើយ មានព្រហ្មចរិយធម៌នៅរួចហើយ ។ តែក្នុងទីនេះ លោកបំណងយកអត្ថថា មិនមានចំណែក សេសសល់ ។ ម្យ៉ាងវិញទេឲ្យត កប្ប សព្ទនេះ មានអត្ថច្រើនយាង ដូចជាការជេឧយាង ក្រៃលែង វោហារ កាល ប្ទត្តិ ការកាត់ខ្ញុំ វិកប លេស ដោយជុំវិញ ។ មានអធិបាយថា កប្ប សព្ទ មកក្នុងអត្ថថា ការជេឧយាងក្រៃលែង ដូចក្នុង ប្រយោគជាដើមថា ឱកប្ប នីយមេតំ ភោតោ គោតមស្ស យថា តំ អរហតោ សម្មាសម្ពុទ្ធស្ស ពាក្យរបស់ខ្ញុំព្រះគោតមដចម្រើន ដែលជាអរហន្តសម្មាសម្បុទ្ឍនេះ ជាពាក្យគួរជេឧពិតហើយ ។ មកក្នុងអត្ថថា វោហារ ដូចក្នុង ប្រយោគជាដើមថា អនុជានាមិ ភិក្ខវេ បញ្ចហិ សមណកប្បេហិ ផលំ បរិភុញ្ជិតុំ ម្នាលភិកុទាំងឡាយ តថាគតអន្ទុាតភោកុឆានខ្ញុំផ្លែឈើ ដោយ សមណកប ៥ យាង ។ មកក្នុងអត្ថថា កាល ដូចក្នុងប្រយោគជាដើមថា យេន សុទំ និច្ចកប្បំ វិហរាមិ តថាគតនោះឯង តែងនៅអសខ្ញុំកាលជានិច្ច ។ មកក្នុងអត្ថថា ប្ទត្តិ ដូចក្នុងប្រយោគជាដើមថា ឥច្ចា យស្មា កប្បោ កបមាណពដមានអាយុទូលសួរថា ។ មកក្នុងអត្ថថា កាតខ្ញុំ ដូចក្នុងប្រយោគ ជាដើមថា អលង្កតោ មាល្យធរោ សុវត្ថោ សុកុណ្ឌលី កប្បិតកេសមស្សុ អ្នកមានខ្លួនប្រដាប់ខ្ញុំហើយ ទ្រទ្រង់ខ្ញុំនូវកម្រងផ្បា ស្លេកដណ្តប់ខ្ញុំល្អ មានប្រដាប់ខ្ញុំ ត្រចេឲ្យកល្គ មានសកខ្ញុំ និងពុកចង្បាកាតខ្ញុំចោលហើយ ។