អដ្ឋកថា ចូឡតណ្ញាសង្ខយសូត្រ

ចូឡតណ្ញាសង្ខយសូត្រ មានបទផ្តើមថា ឯវម្មេ សុតំ ដូច្នេះ ជាដើម ។ គប្បីជ្រាបវិនិច្ឆ័យក្នុងបទទាំងនោះ ក្នុងបទថា បុព្វារាមេ មិគារមាតុ បសាទេ បានដល់ ប្រាសាទរបស់មិគារមាតា ក្នុងវិហារឈ្មោះថា បុព្វារាម ក្នុងសេចក្តីនោះ មានពណ៌នាតាមលំដាប់ដូចតទៅនេះថា ក្នុងអតីតកាល ក្នុងទីបំផុតនៃមួយសែនកប្ប មានឧបាសិកាម្នាក់ និមន្ត ព្រះមានព្រះភាគ ព្រះនាមបទុមុត្តរៈ ហើយថ្វាយទានមួយសែនដល់ភិក្ខុសង្ឃ មានព្រះពុទ្ធជាប្រធាន ហើយក្រាបទៀបព្រះយុគលបាទព្រះមានព្រះភាគ ធ្វើ ការប្រាថ្នាថា ក្នុងអនាគតកាល សូមឲ្យខ្ញុំព្រះអង្គបានជាអគ្គឧបដ្ឋាយិការបស់ ព្រះពុទ្ធដូចនឹងព្រះអង្គ ដូច្នេះ ។ នាងអន្ទោលទៅក្នុងទេវតា និងមនុស្សទាំងឡាយអស់សែននៃកប្ប ហើយបដិសន្ធិក្នុងគភ៌នាងសុមនទេវី ក្នុងផ្ទះសេដ្ឋី ជាកូនរបស់មេណ្ឌក ក្នុងភទ្ទិយនគរ ក្នុងកាលនៃព្រះមានព្រះភាគរបស់យើង ទាំងឡាយ ។ ក្នុងថ្ងៃប្រសូត ពួកញាតិបានដាក់ឈ្មោះថា វិសាខា ។ កាល ព្រះមានព្រះភាគយាងទៅកាន់ភទ្ទិយនគរ នាងវិសាខា មួយអន្លើដោយពួក ទារិកា ៥០០ បានធ្វើការទទួលព្រះមានព្រះភាគ ហើយបានជាព្រះសោតាបន្ន ក្នុងការជួបគ្រាដំបូងនោះឯង ។ ក្នុងកាលដទៃទៀត នាងទៅកាន់ផ្ទះរបស់ បុណ្ណវឌ្ឍនកុមារកូនមិគារសេដ្ឋី ក្នុងនគរសាវត្ថី ក្នុងទីនោះ មិគារសេដ្ឋីបាន តាំងនាងទុកក្នុងតំណែងជាម្តាយ ព្រោះដូច្នោះ ទើបហៅថា មិគារមាតា ។ កាលនាងទៅកាន់ត្រកូលស្វាមី បិតារបស់នាងបានធ្វើគ្រឿងប្រដាប់ ឈ្មោះ ថា មហាលតាឲ្យ ។ គ្រឿងប្រដាប់នោះ ប្រកបដោយពេជ្រ ៤ នាឡិ កែវ មុក្តា ១១ នាឡិ កែវប្រពាល ២២ នាឡិ កែវមណី ៣៣ នាឡិ គ្រឿង ប្រដាប់នោះសម្រេចហើយ ដោយរតនៈទាំងនេះ និងដោយរតនៈដទៃ មាន ពណ៌ ៧ ដោយប្រកា