អដ្ឋកថា សប្បុរិសសូត្រទី ៣

សប្បុរិសធម្មសូត្រ មានពាក្យផ្តើមថា ឯវម្មេ សុតំ ដូច្នេះ ជាដើម ។ បណ្តាបទទាំងនោះ បទថា សប្បុរិសធម្មំ បានដល់ ធម៌របស់ សប្បុរសទាំងឡាយ ។ បទថា អសប្បុរិសធម្មំ បានដល់ ធម៌របស់មនុស្ស អាក្រក់ទាំងឡាយ ។ ព្រះមានព្រះភាគ កាលទ្រង់ដាក់មាតិកាយ៉ាងនេះហើយ កាលទ្រង់សម្តែងធម៌ដែលគួរលះ ទើបត្រាស់ពាក្យថា កតមោ ច ភិក្ខវេ អសប្បុរិសធម្មោ ដូច្នេះជាដើមទៀត ដូចបុរសអ្នកឈ្លាសក្នុងផ្លូវ ប្រាប់ផ្លូវ ដែលគួរលះថា ចូរលះផ្លូវឆ្វេង កាន់យកផ្លូវស្តាំ ដូច្នោះ ។ បណ្តាបទទាំងនោះ បទថា ឧច្ចាកុលា សេចក្តីថា អំពីត្រកូលក្សត្រ ឬ ត្រកូលព្រាហ្មណ៍ ដ្បិតត្រកូលទាំង ២ នេះបុណ្ណោះ ហៅថា ត្រកូលខ្ពស់ ។ បទថា សោ តត្ថ បុជ្ជោ សេចក្តីថា ក្នុងភិក្ខុទាំងនោះ ភិក្ខុរូបនោះជាអ្នក គួរបូជា ។ បទថា អន្តរំ ករិត្វា បានដល់ ធ្វើទុកខាងក្នុង ។ បទថា មហាកុលា បានដល់ អំពីត្រកូលក្សត្រ និង ត្រកូលព្រាហ្មណ៍ ឬត្រកូលវេស្សៈ ព្រោះត្រកូលទាំងឡាយ ៣ នេះ បុណ្ណោះ ហៅថា ត្រកូលធំ ។ បទថា មហាភោគកុលា គឺអំពីត្រកូលដែលបរិបូណ៌ដោយភោគទ្រព្យ ច្រើនសន្ធឹកសន្ធាប់ ។ បទថា ឧឡារភោគកុលា គឺអំពីត្រកូលដែលដល់ព្រមដោយភោគទ្រព្យ ដ៏ឱឡារ គឺប្រណីត ។ ក្នុងបទទាំង ២ រមែងបានត្រកូលទាំង ៤ ត្រកូល ព្រោះអ្នកកើតក្នុង ត្រកូលណាមួយ រមែងជាអ្នកមានភោគទ្រព្យច្រើនខ្លះ មានភោគទ្រព្យឱឡារ ខ្លះ ដោយផលបុណ្យទាំងឡាយ ។ បទថា យសស្សី ប្រែថា ដល់ព្រមដោយបរិវារ ។ បទថា អប្បញ្ញាតា បានដល់ រមែងមិនប្រាកដក្នុងកណ្តាលសង្ឃជាដើម ដូចព្រួញដែលបាញ់ទៅក្នុងពេលយប់ ។ បទថា អប្បេសក្ខា ប្រែថា មានបរិវារតិច ។ [ ១៨៦-១៩០ ] បទថា អារញ្ញិកោ គឺសមាទានធុតង្គ មាននៅក្នុងព្រៃ ជាវត្ត ។ សូម្ប