អដ្ឋកថា កាយគតាសតិសូត្រទី ៩

[ ២៩២-២៩៤ ] កាយគតាសតិសូត្រ មានពាក្យផ្តើមថា ឯវម្មេ សុតំ ដូច្នេះជាដើម ។ បណ្តាបទទាំងនោះ បទថា គេហសិតា បានដល់ អាស្រ័យ កាមគុណ ៥ ។ ការត្រិះរិះដែលស្ទុះទៅ ឈ្មោះថា សរសង្កប្បា ធម្មជាត ឈ្មោះ សរ ព្រោះស្ទុះទៅ អធិប្បាយថា បន្សាត់ទៅ ។ បទថា អជ្ឈត្តមេវ សេចក្តីថា ក្នុងអារម្មណ៍ដែលជាខាងក្នុងបុណ្ណោះ ។ បទថា កាយគតំ សតឹ បានដល់ សតិដែលកំណត់កាយខ្លះ មានកាយជាអារម្មណ៍ខ្លះ ។ កាលពោល ថា កំណត់កាយ ឈ្មោះថា ពោលដល់សមថៈ កាលពោលថា មានកាយជា អារម្មណ៍ រមែងពោលដល់វិបស្សនា រមែងពោលដល់សមថៈ និងវិបស្សនា ដោយបទទាំង ២ ។ ត្រាស់កាយានុប្សនា ១៤ យ៉ាង ក្នុងមហាសតិប្បដ្ឋាន មានពាក្យថា បុន ច បរំ ។ បេ ។ ឯវំ ខោ ភិក្ខវេ ភិក្ខុ កាយគតំ សតឹ ភាវេតិ ប្រែថា ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ នៅមានតទៅទៀត ។ បេ ។ ភិក្ខុរមែង ចម្រើនកាយគតាសតិយ៉ាងនេះឯង ដូច្នេះជាដើម ។ បទថា អន្តោគធា តស្ស សេចក្តីថា កុសលធម៌រមែង ឈ្មោះថា សង្គ្រោះចូលខាងក្នុងនៃភាវនារបស់ភិក្ខុនោះ ។ ក្នុងបទថា វិជ្ជាភាគិយា នេះ មានអធិប្បាយថា ឈ្មោះថា ចំណែកនៃវិជ្ជា ព្រោះសេព គឺ បានវិជ្ជា ដោយអំណាចសម្បយោគដូច្នេះខ្លះ ឈ្មោះថា ចំណែកនៃវិជ្ជា ព្រោះ ប្រព្រឹត្តទៅក្នុងចំណែកនៃវិជ្ជា គឺក្នុងក្រុមវិជ្ជាដូច្នេះខ្លះ ។ ក្នុងកុសលធម៌ដែល ជាចំណែកវិជ្ជានោះ វិជ្ជា ៨ គឺវិបស្សនាញាណ ១ មនោមយិទ្ធិ ១ អភិញ្ញា ៦ ដោយអត្ថវិគ្គហៈដំបូង សូម្បីធម៌ទាំងឡាយដែលសម្បយុត្តដោយវិជ្ជា ៨ នេះ ក៏ជា វិជ្ជាភាគិយ គឺចំណែកនៃវិជ្ជា ។ ដោយអត្ថវិគ្គហៈខាងក្រោយ វិជ្ជាណាមួយ សូម្បីវិជ្ជា ១ ក្នុងបណ្តាវិជ្ជា ៨ នោះ ឈ្មោះថា វិជ្ជា វិជ្ជា ដ៏សេសទាំងឡាយ ជាចំណែកនៃវិជ្ជា ។