ឧបនេយ្យសូត្រទី ៣

លុះទេវតានោះ ឈរក្នុងទីដ៏សមគួរហើយ ក៏ពោលគាថានេះ ក្នុងសំណាក់នៃព្រះមានព្រះភាគថា ជីវិត គឺអាយុ ( របស់សត្វទាំងឡាយ ) តិចតួចពេក ណាស់ ដ្បិតជរា តែងនាំចូលទៅរក ( សេចក្តីស្លាប់ ) កាលបើសត្វ ដែលត្រូវជរានាំចូលទៅជិត ( សេចក្តី ស្លាប់ ) ហើយ នឹងរកអ្វីជ្រកកោនពុំមានឡើយ កាលបើ បុគ្គល បានសម្លឹងឃើញភ័យនុ៎ះ ក្នុងសេចក្តីស្លាប់ ហើយ គួរតែធ្វើបុណ្យទាំងឡាយ ដែលជាគុណជាតនាំ សុខមកឲ្យ ។ ព្រះមានព្រះភាគត្រាស់ថា ជីវិត គឺអាយុ ( របស់ សត្វទាំងឡាយ ) តិចតួចពេកណាស់ ដ្បិតជរា តែង នាំចូលទៅរក ( សេចក្តីស្លាប់ ) កាលបើសត្វ ដែល ត្រូវជរានាំចូលទៅជិត ( សេចក្តីស្លាប់ ) ហើយ នឹង រកអ្វីជ្រកកោនពុំមានឡើយ កាលបើបុគ្គលសម្លឹងឃើញ ភ័យនុ៎ះ ក្នុងសេចក្តីស្លាប់ហើយ ជាអ្នកប្រាថ្នាសេចក្តី ស្ងប់ ត្រូវតែលះបង់អាមិសៈក្នុងលោកចេញ ។ គប្បីជ្រាបវិនិច្ឆ័យក្នុងឧបនេយ្យសូត្រទី ៣ តទៅ បទថា ឧបនីយតិ បានដល់ រមែងអស់ទៅដោយជុំវិញ រមែងរលត់ ឬថា រមែងចូល ដល់ គឺរមែងចូលដល់មរណៈដោយលំដាប់ ។ ម្យ៉ាងទៀត អធិប្បាយថា ហ្វូង គោដែលគង្វាលគោតែងកេងោយកទៅ យ៉ាងណា ជីវិតនេះក៏យ៉ាងនោះ ដែល ជរាតែងនាំទៅកាន់សម្នាក់នៃមច្ចុ ។