ច្ចេន្តិសូត្រទី ៤

ទេវតានោះ ឈរក្នុងទីដ៏សមគួរហើយ បានពោលគាថានេះ ក្នុង សម្នាក់នៃព្រះមានព្រះភាគថា កាលទាំងឡាយ តែងកន្លងផុតទៅ រាត្រីទាំងឡាយ តែងឆ្លងហួសទៅ ជំនាន់នៃវ័យទាំងឡាយ តែងលះបង់ នូវលំដាប់ កាលបើបុគ្គលបានសម្លឹងឃើញភ័យនុ៎ះ ក្នុង សេចក្តីស្លាប់ហើយ គួរតែធ្វើបុណ្យទាំងឡាយ ដែលជា គុណជាតនាំសុខមកឲ្យ ។ ព្រះមានព្រះភាគត្រាស់ថា កាលទាំងឡាយ តែងកន្លងផុតទៅ រាត្រីទាំងឡាយ តែងឆ្លងហួសទៅ ជំនាន់នៃវ័យទាំងឡាយ តែងលះបង់នូវលំដាប់ កាលបើ បុគ្គលបានសម្លឹងឃើញភ័យនុ៎ះ ក្នុងសេចក្តីស្លាប់ ហើយ ជាអ្នកសម្លឹងយកសេចក្តីស្ងប់ គួរតែលះបង់ អាមិសៈ ក្នុងលោកចេញ ។ គប្បីជ្រាបវិនិច្ឆ័យ ក្នុងសូត្រទី ៤ តទៅ បទថា អច្ចេន្តិ ប្រែថា តែងកន្លងផុតទៅ ។ បទថា កាលា បានដល់ កាល មានបុរេភត្តកាល ជាដើម ។ បទថា តរយន្តិ រត្តិយោ បានដល់ កាល រាត្រីទាំងឡាយកន្លងទៅ រមែងកន្លង គឺរមែងឲ្យបុគ្គលដែលនឹងស្លាប់ទៅជិតចំពោះសេចក្តីស្លាប់ ដោយរហ័ស ។ បទថា វយោគុណា បានដល់ គុណ គឺគំនរនៃបឋមវ័យ មជ្ឈិមវ័យ និងបច្ឆិមវ័យ ។ ពិតហើយ អត្ថនៃ គុណ សព្ទ មានក្នុងអត្ថច្រើនយ៉ាង ដូចជាមាន អត្ថថា ជាន់ អានិសង្ស កោដ្ឋាស ចំណង ។ មកក្នុងអត្ថថា ជាន់ ដូចក្នុងប្រយោគជាដើមថា អនុជានាមិ ភិក្ខវេ តិចីវរំ ទ្វិគុណំ សង្ឃាដឹ ឯកច្ចិយំ ឧត្តរាសង្គំ ឯកច្ចិយំ អន្តរវាសកំ ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ តថាគតអនុញ្ញាតចីវរ ៣ គឺសង្ឃាដី ២ ជាន់ ឧត្តរាសង្គ ( ចីពរ ) ១ ជាន់ ស្បង់ ១ ជាន់ ដូច្នេះ ។