អដ្ឋកថា ជដាសូត្រទី ៣

គប្បីជ្រាបវិនិច្ឆ័យក្នុងជដាសូត្រទី ៣ តទៅ បណ្ឌិតគប្បី ជ្រាបសេចក្តីនៃគាថាថា អន្តោជដា ដូចតទៅនេះ បទថា ជដា ជាឈ្មោះ របស់តណ្ហាដូចជាសំណាញ់ ។ ពិតហើយ តណ្ហានោះ ឈ្មោះថា ជដា ព្រោះ អត្ថថា ដូចជដៈ ពោល គឺសំណាញ់នៃមែកឈើទាំងឡាយ មានមែកឫស្សី ជាដើម ដោយអត្ថថា ចាក់ស្រែះ ព្រោះកើតឡើងរឿយៗ ក្នុងអារម្មណ៍ទាំងឡាយ មានរូបារម្មណ៍ជាដើម ដោយអំណាចនៃអារម្មណ៍ខ្ពស់ និងទាប ។ តណ្ហានេះ ទេវបុត្រហៅថា ជដ ទាំងខាងក្នុង ជដ ទាំងខាងក្រៅ ព្រោះកើតឡើងក្នុងបរិក្ខាររបស់ខ្លួន និងបរិក្ខាររបស់អ្នកដទៃ ទាំងក្នុងអត្តភាព របស់ខ្លួន និងអត្តភាពរបស់អ្នកដទៃ ទាំងក្នុងអាយតនៈខាងក្នុង និងអាយតនៈ ខាងក្រៅ ។ ពួកសត្វរួបរឹតហើយដោយជដា គឺតណ្ហានោះ ដែលកើតឡើង យ៉ាងនេះ អធិប្បាយថា ដើមឈើទាំងឡាយ មានឫស្សីជាដើម រួបរឹតហើយ ដោយជដៈ គឺមែកនៃឈើទាំងឡាយ មានឫស្សីជាដើម យ៉ាងណា បជា គឺ ពួកសត្វទាំងអស់នេះ ក៏រួបរឹតដោយជដា គឺតណ្ហា ត្រូវតណ្ហារួបរឹតហើយ ដូច្នោះ ។ ព្រោះពួកសត្វត្រូវតណ្ហារុំព័ទ្ធហើយយ៉ាងនេះ ដូច្នោះ ទើបខ្ញុំព្រះអង្គ ទូលសួរព្រះអង្គថា តំ តំ គោតម បុច្ឆាមិ ដូច្នេះ ប្រែថា បពិត្រព្រះគោតម ព្រោះហេតុនោះ ខ្ញុំព្រះអង្គសូមសួរ ។ បទថា គោតម គឺទេវតា ហៅព្រះមានព្រះភាគ ដោយគោត្រ ។ បទថា កោ ឥមំ វិជដយេ ជដំ ប្រែថា អ្នកណាអាចកាប់ឆ្កានូវគ្រឿងចាក់ស្រែះ គឺតណ្ហានេះបាន សេចក្តីថា ទេវបុត្រនោះទូលសួរថា អ្នកណាគប្បីកាប់ឆ្កា គឺអ្នកណា អាចកាប់ឆ្កាជដា