អដ្ឋកថា សុរិយសូត្រទី ១០

គប្បីជ្រាបវិនិច្ឆ័យក្នុងសុរិយសូត្រទី ១០ ដូច្នេះ បទថា សុរិយោ គឺទេវបុត្រ អ្នកស្ថិតនៅក្នុងសុរិយវិមាន ។ បទថា អន្ធការេ បាន ដល់ ក្នុងការធ្វើងងឹតដូចភ្នែកខ្វាក់ ព្រោះហាមការកើតឡើងនៃចក្ខុវិញ្ញាណ ។ បទថា វៀរចនោ ប្រែថា រុងរឿង ។ បទថា មណ្ឌលី បានដល់ មាន សណ្ឋានមូល ។ បទថា មា រាហុ គិលី ចរមន្តលិក្ខេ នេះ ព្រះមាន ព្រះភាគត្រាស់ថា ម្នាលរាហុ អ្នកកុំលេបសុរិយទេវបុត្ត ដែលកំពុងតែចរទៅ ព្ធដ៏អាកាសឡើយ ។ សួរថា រាហូនោះលេបសុរិយៈនោះបានឬ ឆ្លើយថា លេបបាន ព្រោះថា រាហូមានអត្តភាពធំ ពោលដោយកម្ពស់ មានកម្ពស់ ៤៨០០ យោជន៍ ចន្លោះដើមដៃប្រវែង ១២០០ យោជន៍ ពោលដោយ កម្រាស់ ៦០០ យោជន៍ ក្បាល ៩០០ យោជន៍ ថ្ងាស ៣០០ យោជន៍ ចន្លោះចិញ្ចើម ៥០ យោជន៍ ចិញ្ចើម ២០០ យោជន៍ មាត់ ២០០ យោជន៍ ច្រមុះ ៣០០ យោជន៍ ទ្វារមាត់ ៣០០ យោជន៍ បាតដៃបាតជើង កម្រាស់ ២០០ យោជន៍ ថ្នាំងដៃ ១៥ យោជន៍ ។ រាហូនោះឃើញចន្ទៈ និងសុរិយៈ រុងរឿង មានប្រក្រតីជាអ្នកច្រណែន ក៏ចុះកាន់វិថីគោចររបស់ចន្ទៈ និង សុរិយៈនោះ ឈរហារមាត់ ។ ចន្ទវិមាន ឬសុរិយវិមានដូចត្រូវដាក់ចូលទៅក្នុង មហានរក ៣០០ យោជន៍ ទេវតាទាំងឡាយដែលស្ថិតនៅក្នុងវិមាន ត្រូវ មរណភ័យគំរាម ក៏ស្រែកយំព្រមគ្នា រាហូនោះ គ្រាខ្លះ ក៏យកដៃបាំងវិមាន គ្រាខ្លះក៏យកមកដាក់ក្រោមចង្កា គ្រាខ្លះក៏លៀនអណ្តាតចេញ គ្រាខ្លះក៏ដាក់ ក្នុងចន្លោះថ្ពាល់ ដូចកាលបរិភោគបេមោពំនូតបាយក្នុងថ្ពាល់ តែរាហុនោះ មិន អាចហាមឃាត់សន្ទុះដ៏រហ័សបាន គិតថា អញនឹងសម្លាប់ ក៏ឈរធ្វើថ្ពាល់ ប៉ោងឡើង ឬគិតថា ក្បាលរបស់ទេវបុត្រនោះនឹងបែកទៅ រាហុក៏ទាញវិមាន នោះបង្អោនចូលមក ។