អដ្ឋកថា មល្លិកាសូត្រទី ៨

គប្បីជ្រាបវិនិច្ឆ័យក្នុងមល្លិកាសូត្រទី ៨ តទៅ ព្រោះហេតុអ្វី ព្រះបាទ បសេនទិកោសលត្រាស់សួរថា អត្ថិ ខោ តេ មល្លិកេ ជាដើម ។ បានឮ ថា ព្រះនាងមល្លិកានេះ ជាធីតារបស់ជាងក្រងផ្កាក្រខ្សត់ ថ្ងៃមួយ កាន់យក នំអំពីផ្សារ គិតថា នឹងទៅសួនផ្កាហើយ សឹមបរិភោគនំ ដើរទៅជួបព្រះមាន ព្រះភាគ មានភិក្ខុជាបរិវារ ស្តេចចូលទៅស្វែងរកអាហារ ដើរប្រជ្រួសផ្លូវគ្នា ក៏មានចិត្តជ្រះថ្លា បានថ្វាយនំនោះដល់ព្រះមានព្រះភាគ ព្រះមានព្រះភាគទ្រង់ សម្តែងអាការនឹងប្រថាប់គង់ ។ ព្រះអានន្ទត្ថេរ ក៏បានក្រាលសំពត់ថ្វាយ ។ ព្រះមានព្រះភាគ ប្រថាប់គង់ក្នុងទីនោះហើយ សោយនំ លាងព្រះឱស្ឋហើយ ទ្រង់បានធ្វើការញញឹមឲ្យប្រាកដ ។ ព្រះថេរៈទូលសួរថា បពិត្រព្រះអង្គ ដោយការថ្វាយនំនេះ នឹងមានផលដូចម្តេច ។ ព្រះមានព្រះភាគត្រាស់ថា ម្នាលអានន្ទ ថ្ងៃនេះឯង នាងមល្លិកានោះ បានថ្វាយភោជនដល់តថាគត ជា មនុស្សដំបូង ថ្ងៃនេះឯង នាងនឹងបានជាអគ្គមហេសីរបស់ព្រះបាទកោសល ថ្ងៃនោះនុ៎ះឯង ព្រះរាជាត្រូវក្មួយ ( ព្រះបាទអជាតសត្តុ ) ទ្រង់ផ្ចាញ់ឲ្យ បរាជ័យក្នុងចម្បាំងក្នុងដែនកាសី ភេសោខ្លួន ត្រឡប់មកកាន់នគរវិញ ស្តេច យាងចូលទៅកាន់សួនផ្កា រង់ចាំមើលពួកទាហានត្រឡប់មក ។ នាងមល្លិកា នោះ បានធ្វើការប្រណិប័តន៍ថ្វាយស្តេច ។ ព្រះបាទកោសល ទ្រង់ជ្រះថ្លាក្នុង វត្តបដិបត្តិដែលនាងធ្វើថ្វាយទ្រង់ ទើបឲ្យគេនាំនាងចូលទៅខាងក្នុងបុរី ទ្រង់ តែងតាំងនាងក្នុងតំណែងអគ្គមហេសី ។ តមកថ្ងៃមួយ ព្រះបាទកោសលទ្រង់ព្រះតម្រិះថា អញឲ្យឥស្សរិយយស ដ៏ធំដល់ធីតានៃត្រកូលក្រខ្សត់ម្នាក់នេះ បើដូច្នោះ អញគួរសួរនាងថា នរណាជា ទីស្រឡាញ់របស់នាង ។