អដ្ឋកថា បឋមអប្បមាទសូត្រទី ៧

គប្បីជ្រាបវិនិច្ឆ័យក្នុងបឋមអប្បមាទសូត្រទី ៧ តទៅទៀត បទថា សមធិគ្គយ្ហ ប្រែថា ដែលឲ្យសម្រេច អធិប្បាយថា ដែលអាចឲ្យ កាន់យកបាន ។ អប្បមាទធម៌ ដែលនាំឲ្យធ្វើបុណ្យ ឈ្មោះថា អប្បមាទ សេចក្តីមិនប្រមាទ ។ បទថា សមោធានំ បានដល់ ប្រជុំព្រម គឺប្រជុំចុះ ។ ដោយបទថា ឯវមេវ ខោ ព្រះមានព្រះភាគទ្រង់សម្តែងថា ការាបកអប្បមាទ ( សេចក្តីមិនប្រមាទដែលគាំទ្របុគ្គលអ្នកធ្វើតាម ) ដូចដានជើង ដំរី កុសលធម៌ដែលប្រព្រឹត្តទៅក្នុងភូមិ ៤ ដ៏សេស ក៏ដូចដានជើងសត្វ ដ៏សេស កុសលធម៌ទាំងនោះ រមែងប្រជុំចុះក្នុងអប្បមាទធម៌ ប្រព្រឹត្តទៅក្នុង អប្បមាទធម៌ ដូចដានជើងសត្វដ៏សេសប្រជុំចុះក្នុងដានជើងដំរី ។ ម្យ៉ាងទៀត ដានជើងដំរីដ៏ប្រសើរធំជាងដានជើងសត្វដ៏សេស យ៉ាងណា អប្បមាទធម៌ ក៏ប្រសើរធំជាងធម៌ទាំងឡាយដ៏សេសយ៉ាងនោះ ។ ពិតហើយ អប្បមាទធម៌ នោះសូម្បីជាលោកិយ ក៏នៅតែប្រសើរនុ៎ះឯង ព្រោះអត្ថថា ជាហេតុឲ្យបាន ធម៌ដែលជាមហគ្គតៈ និងលោកុត្តរ ។ បទថា អប្បមាទំ បសំសន្តិ សេចក្តីថា បណ្ឌិតទាំងឡាយ រមែងសរសើរសេចក្តីមិនប្រមាទបុណ្ណោះថា អ្នកប្រាថ្នាអាយុទាំងនោះ ជាដើម គប្បីធ្វើសេចក្តីមិនប្រមាទតែម្យ៉ាង ។ ម្យ៉ាងទៀត ព្រោះបណ្ឌិតទាំងឡាយសរសើរសេចក្តីមិនប្រមាទ ក្នុងការធ្វើបុណ្យទាំងឡាយ ដូច្នោះ អ្នក ប្រាថ្នាអាយុជាដើម គប្បីធ្វើសេចក្តីមិនប្រមាទដោយពិត ។ បទថា អត្ថាភិសមយា បាននូវប្រយោជន៍ ។